جلد ششم بِسْمِ اللَّهِ الرَّحْمنِ الرَّحِيمِ [ ادامه سوره نساء ] [ سوره النساء ( 4 ) : آيات 97 تا 99 ] إِنَّ الَّذِينَ تَوَفَّاهُمُ الْمَلائِكَةُ ظالِمِي أَنْفُسِهِمْ قالُوا فِيمَ كُنْتُمْ قالُوا كُنَّا مُسْتَضْعَفِينَ فِي الْأَرْضِ قالُوا أَ لَمْ تَكُنْ أَرْضُ اللَّهِ واسِعَةً فَتُهاجِرُوا فِيها فَأُولئِكَ مَأْواهُمْ جَهَنَّمُ وَ ساءَتْ مَصِيراً ( 97 ) إِلاَّ الْمُسْتَضْعَفِينَ مِنَ الرِّجالِ وَ النِّساءِ وَ الْوِلْدانِ لا يَسْتَطِيعُونَ حِيلَةً وَ لا يَهْتَدُونَ سَبِيلاً ( 98 ) فَأُولئِكَ عَسَى اللَّهُ أَنْ يَعْفُوَ عَنْهُمْ وَ كانَ اللَّهُ عَفُوًّا غَفُوراً ( 99 ) « 1 » ترجمه آنان كه فرشتگان قبض روحشان مىكنند ، در حالى كه به خود ظلم كرده‌اند ، بدانها گويند : در چه حالى بوديد ؟ گويند ، ما در روى زمين ناتوان بوديم . بدانها گويند : آيا زمين خدا وسيع نبود كه در آن مهاجرت كنيد ؟ جايگاه آنان جهنم و بد جايگاهى است . مگر مردان و زنان و كودكان ناتوانى كه تدبيرى نمىتوانند داشته باشند و راهى بلد نيستند . آنان را شايد خداوند عفو كند و خداوند بخشاينده و آمرزگار است .

--> ( 1 ) - آيهء 97 و 98 و 99 سورهء 4 نساء جزء پنجم