بيان آيهء 105 و 106 شان نزول اين آيه‌ها در بارهء « بنى أبيرق » كه سه برادر بودند به نامهاى : « بشير ، بشر و مبشر » نازل شده‌اند . كنيهء بشير « ابو طعمه » بود ، وى شعر مىگفت و اصحاب پيامبر را هجو مىكرد و مىگفت فلان كس ، گفته است . اين سه برادر ، هم در جاهليت و هم در اسلام ، فقير و محتاج بودند . ابو طعمه بخانهء « رفاعة بن زيد » دستبرد زد و طعامى و شمشيرى و زرهى از او سرقت برد . رفاعة اين موضوع را با فرزند برادر خويش « قتاده بن نعمان » كه از جنگجويان بدر بود ، در ميان گذاشت و به اتفاق يكديگر در خانه ، بكاوش پرداختند و در اينباره از اهل خانه ، پرسش كردند . بنى ابيرق گفتند : به خدا سوگند ، دزد شما « لبيد بن سهل » است كه مردى بود معنون و داراى شخصيت ذاتى و خانوادگى ! لبيد با شمشير آخته ، به ايشان حمله‌ور شد و گفت : اى پسران ابيرق ، آيا به من نسبت دزدى مىدهيد ، در حالى كه شما خود به اين نسبت سزاوارتريد ؟ ! مگر نه شما همان قوم دو رو و دو رنگى هستيد كه پيامبر گرامى اسلام را هجو مىكنيد ، آن گاه اين عمل ناجوانمردانهء خود را به قريش نسبت مىدهيد ؟ ! اكنون بى درنگ . بگناه خويش اقرار كنيد و گرنه شما را از دم شمشير ، مىگذرانم . آنها لبيد را راضى و از او رفع تهمت كردند . قتاده ، به خدمت پيامبر اسلام شرفياب شد و عرض كرد : افراد خانواده و بستگان ما ، افراد نادرستى هستند كه بخانهء عمويم دستبرد زده و طعامى و سلاحى از آنجا به سرقت برده‌اند . پيامبر گرامى فرمود : در اينباره درست بررسى كنيد . مردى از ايشان بنام اسير بن عروه ، گروهى از افراد قبيله را گرد آورد و باتفاق