محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)

1751

جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)

سورة الذاريات مكية ، و هى ستون آية [ ترجمه ] بنام خداى بخشايندهء مهربان « 1 » 1 - سوگند ياد كنم ببادهاى سخت « 2 » 2 - بردارندگان بارگران « 3 » 3 - برانندگان آسانى « 4 » 4 - ببخشندگان كارى « 5 » 5 - كه آنچه وعده كرده‌ايم « 6 » شما را راست است 6 - و كه دين انسانست ( ؟ ) « 7 » 7 - و آسمان خداوند راههاى ستارگانست 8 - كه شما اندر گفتارى مختلف‌ايد « 8 » 9 - بگردند از او آنچه بگردانيدند « 9 » 10 - نفرين كرد دروغ زنان را 11 - آن كسها كه ايشان اندر پوشش فرغول كارى مىكنند « 10 »

--> ( 1 ) بنام خداى نيست هست كننده ، بنعمت پرورنده ، برحمت بخشاينده . ( صو ) ( 2 ) دمنده . ( صو ) ( 3 ) بابرهاى بر دارنده بارگران . ( صو ) ( 4 ) سوگند بكشتيهاى روان به روى آب به آسانى . ( صو ) ( 5 ) سوگند بفرشتگان بخشنده . كارهاى بندگان . ( صو ) ( 6 ) كنند . ( صو ) ( 7 ) و شما را پاداش آمدنى و بودنى است . ( صو ) [ ترجمهء « و ان الدين لواقع » در متن مفهوم نشد - رجوع شود به تفسير اين آيه ، و نيز به آيهء « 7 » سورهء بعد ] . ( 8 ) اندر گفتارىايد ناهموار . ( صو ) ( 9 ) بازگردانند از وى آن را كه بازگردانيدند . ( صو ) - ترجمهء متن روشن نيست . « بگذرد از او » هم خوانده مىشود . ( 10 ) آنانك ايشان اندر جهل‌اند غافلان . ( صو )