محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)

1752

جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)

12 - مىپرسند : كى باشد روز شمار ؟ 13 - آن روز ايشان را بر آتش همى سوزندشان 14 - بچشيد عذاب سوختن شما ، اينست آنك بوديد شما بدان شتاب همى كرديد 15 - و حقّا پرهيزكاران اندر بهشتهااند و چشمها 16 - گيرندگان آنچه داد ايشان را خداوند ايشان ، مىبودند پيش از آن نيكوكاران 17 - و بودند اندكى از شب آنچه مىخفتند 18 - و در سحرگاهان ايشان آمرزش همىخواستند 19 - و اندر خواستهاى ايشان حقّيست مر خواهندگان را و بى روزيان را « 1 » 20 - و اندر زمين نشانهاست بىگمانان را 21 - و اندر تنهاى شما ، آيا همى بينيد ؟ 22 - و اندر آسمان روزى شما و آنچه وعده كنندتان 23 - و بخداى آسمان و زمين كه آن حقّست « 2 » چنان كه شما مىسخن گوييد 24 - آمد به تو حديث مهمانى ابراهيم گرامى كردگان را ؟ « 3 » 25 - كه اندر شدند بر او : گفتند : سلام بر تو . گفت : سلام بر شما گروهى ناشناختگان 26 - بشد سوى اهل خويش و بياورد بريانى سطبر و به نيكو « 4 »

--> ( 1 ) ايشان حقى بود مر خواهنده را و نايافته را . ( صو ) - و فى اموالهم حق للسائل و المحروم . ( 2 ) اين راستست . ( صو ) ( 3 ) هيچ آمد به تو خبر مهمانان ابراهيم ، نواختگان ؟ ( صو ) ( 4 ) گوسالهء فربه بريان . ( صو )