محمد بن جرير الطبري (مترجم: جمعى از علماء در نيمه دوم قرن چهارم)

1462

جامع البيان عن تأويل آي القرآن (تفسير طبرى) (فارسى)

نيست اين مگر جادويى پيدا 44 - و نه داديم‌شان از نامه كه همى خوانند او را ، و نه فرستاديم سوى ايشان از پيش تو هيچ بيم كننده 45 - و بدروغ داشتند آن كسها كه از پيش ايشان بودند - و نه رسيدند بده يك آن كه بداديم آنها را - بدروغ داشتند رسولان ما را ، چگونه بود انكار من با عذاب من ؟ 46 - بگو : همى پند دهم شما را بيك سخن - يعنى لا إله الّا اللَّه - كه بايستيد راست مر خداى را دو كان دو كان و يكان يكان ، باز انديشه كنيد . . . نيست بيار شما - يعنى محمّد - هيچ ديوانگى ، نيست وى مگر بيم كننده مر شما را پيش عذابى سخت 47 - بگو : ما آنچه خواستيم از شما از مزدى آن مر شما راست ، نيست مزد من مگر بر خداى ، و وى بر هر چيزى گواست 48 - بگو كه : خداوند من پيدا كند براستى دانندهء ناپيداييها 49 - بگو : آمد راستى و آغاز نكند باطل - يعنى ديو يا بت - و باز نگرداند 50 - بگوى : اگر من گم كردم گم بر تن خويش كردم ، و اگر راه راست يابم بدان است كه وحى فرستاد به من خداوند من ، كه وى شنواست و نزديك است 51 - و اگر بينى - يا محمّد - چون بترسند چنين نباشد ، و بگيرندشان از جايگاهى نزديك 52 - و گويند : گرويديم بوى . و از كجا باشد مر ايشان را بازگشتن از جايى دور ؟ - يعنى قيامت -