خداى را ، و هر كى گيرد ديو را بدوستى از بيرون خداى بدرستى كه زيان كرد زيانى هويدا * 120 - وعده كندشان و به آرزو او كندشان « 1 » و نه وعده كندشان ديو مگر فريب * 121 - ايشانند كه جايگاه ايشان دوزخ است و نه يابند از آن رستنى * 122 - آن كسها كه بگرويدند و كردند نيكيها ، اندر آريم‌شان بهشتها ، ميرود از زير آن جويها جاودانه باشند اندران هميشه وعده كرد خداى بحقّ و كيست راست‌تر « 2 » از خداى بگفتار ؟ * 123 - نيست [ به ] « 3 » آرزوهاى شما و نه آرزوهاى اهل كتاب آن كى « 4 » كند بدى پاداش [ داده آيد بدان ] « 5 » و نه يابد او را از بيرون خداى دوستى « 6 » و نه يارى دهى * 124 - و هر كى كند از نيكى [ ها ] « 7 » از نر يا ماده و اوست « 8 » گرويده ايشانند اندر شوند اندر بهشت و نه ستم كرده آيند بشكاف خستهء « 9 » * 125 - [ و كيست نيكوتر بر دين ] « 10 » از آن كى سپرد روى خويش خداى را [ و ] اوست نيكوكار و متابعت كرد دين ابرهيم را پاكيزه « 11 » و گرفت خداى ابرهيم را بدوستى * 126 - و خداى راست آنچه اندر آسمانها است و آنچه اندر زمين ،

--> ( 1 ) و مى بآرزو فكند ايشان را . ( خ ) - متن : و آرزو كنندشان . ( 2 ) وعدهء خداى راست است [ و ] كيست راست گوىتر . ( خ ) ( 3 ) ( خ ) ( 4 ) هر كه . ( خ ) ( 5 ) ( خ ) - متن : دهد او را . ( 6 ) خداوندى . ( خ ) ( 7 ) ( خ . صو ) ( 8 ) و او باشد . ( خ ) ( 9 ) بشكاف استهء . ( خ ) - به مقدار نطفهء پشت خرما سفال . ( صو ) ( 10 ) ( خ ) - متن : و چه نيكوتر دينى . ( 11 ) ابراهيم پاكيزه را . ( خ )