پس پيغامبر عليه السلم على را گفت كه بنبيس كه اين هر دو نام بزرگ خداى عزّ و جلّ است ، و هر كه اين دو نام بصدق برخواند و معنى اين بداند بىشك در بهشت شود . اما قوله ملك يوم الدّين ، پادشاه روز رستخيز . خداى عزّ و جلّ پادشاه روز رستخيز است ، و پادشاه روزهاى ديگر ، و پادشا [ ه ] امروز ، و پادشاه همه اوقات و ساعات . و لكن از بهر آن گفت مالك يوم الدين كه روز رستخيز وعده كردست پاداش دادن ، چنان كه گفت عزّ و جلّ : وَ لا تَحْسَبَنَّ اللَّهَ غافِلًا عَمَّا يَعْمَلُ الظَّالِمُونَ . إِنَّما يُؤَخِّرُهُمْ لِيَوْمٍ تَشْخَصُ فِيهِ الْأَبْصارُ « 1 » . و اين آيت دليل است كه روز پاداش دادن روز رستخيز است ، و ثواب و عقاب و بهشتى و دوزخى ، آن روز پديدار آيد . اما قوله تعالى ايّاك نعبد . گفت ترا پرستيم و با تو انباز نگيريم . اما قوله [ و ] ايّاك نستعين . و از تو يارى خواهيم بپرستيدن تو . و اما قوله اهدنا الصّراط المستقيم . گفت ما را « 2 » بنماى راه راست . اما قوله صراط الّذين انعمت عليهم . يعنى راه آن كسهاى كه از ايشان خشنود بودى ، چون پيغامبران و شهيدان و صدّيقان و اتباع ايشان . و اما قوله غير المغضوب عليهم و لا الضّالين . يعنى جز آن ستمكاران كه بر ايشان خشم گرفتى چون جهودان و ترسا آن و بىدينان و بىراهان . اينست تفسير سورت الحمد كه ياد كرده‌اند « 3 » بران طريق كه آغاز كرديم . و السّلم . بازگشتيم به قرآن .

--> ( 1 ) ابراهيم ، 42 ( 2 ) متن : مرا . ( 3 ) « آمد » هم مىتوان خواند .