نظارت مىكرد و چون درباره چيزى با هم اختلاف مىكردند جايش را خالى مىگذاشتند و نوشتن آن را به تأخير مىانداختند . گويد : ( قاضى ابو بكر ) و از ابن وهب نقل شده است كه گفت : از مالك شنيدم كه مىگفت فقط بنا بر آنچه از پيامبر مىشنيدند قرآن تأليف شده . در مناهل العرفان گويد : بخارى از ابن زبير روايت نموده كه گفت : به عثمان بن عفّان گفتم : آيهء الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً « 1 » را آيه ديگرى كه در همان سوره است نسخش كرده پس چرا بنويسى ، آن را واگذار . و معنايش اين است كه چرا آن را بنويسى ، يا گفته باشد چرا آن را بنويسى و به حكم آن عمل نكنى ، چونكه حكم آن با آيه قبل از او برداشته شده ! گفت : اى فرزند برادرم چيزى را از جاى خودش تغيير نمىدهم . « 2 » و گفتار ديگرى هم در اين زمينه هست و اينكه اين مقدار را ما نقل كرديم بخاطر تاييد بود چون مطلب در آن روشن‌تر از آن است و در آن نيازى به نقل همه اقوال نيست .

--> ( 1 ) و آن كسانى كه بميرند از شما و واگذارند همسرانى را . . . ( بقره 2 : 240 ) ( 2 ) اين آيه كه ادامه‌اش اين است : . . . وَصِيَّةً لِأَزْواجِهِمْ مَتاعاً إِلَى الْحَوْلِ غَيْرَ إِخْراجٍ . . كه ناظر به سنّت جاهليت بوده كه بعد از وفات زنان در خانه آنها تا يك سال مىماندند ، و در اوّل اسلام همچنين بود بعد منسوخ شد به آيه 234 همين سوره كه فرموده : وَ الَّذِينَ يُتَوَفَّوْنَ مِنْكُمْ وَ يَذَرُونَ أَزْواجاً يَتَرَبَّصْنَ بِأَنْفُسِهِنَّ أَرْبَعَةَ أَشْهُرٍ وَ عَشْراً . . . كه به عدّه نگهداشتن چهار ماه و ده روز معين شده و وجوب نفقه آنها منسوخ شد به ارث و آن آيه گرچه در تلاوت متقدم است امّا از جهت نزول متأخر بر اين آيه است . ( مترجم )