المبارك . و قوىترين دليلشان بر آن اجماع صحابه و اشخاص بعد از آنان است كه همگى در قرآنهائى كه نوشته‌اند بسم اللّه را در آغاز همه سوره‌ها آورده‌اند جز سوره برائت ، با اينكه دستور داريم كه « هر چه از قرآن نيست از مصاحف زدوده شود . » ، و به همين علّت « آمين » را در آخر سوره « حمد » ننوشته‌اند . و احاديثى هم وارد شده كه اين عقيده را اثبات مىكند ، از آن جمله حديثى است كه مسلم آن را در صحيح خود از حديث انس در آورده است كه گويد : يك وقت پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود : « هم اكنون سوره‌اى بر من نازل گرديد و ( هنگامى كه شروع به خواندن كرد ابتدا فرمود ) : بسم اللّه الرحمن الرحيم » . ابو داود به اسناد صحيح از ابن عباس روايت كرده : كه پيامبر خدا ، جدا شدن سوره‌اى از سوره ديگر را نمىشناخت - و در روايتى پايان يافتن سوره‌اى را نمىدانست - تا اينكه بسم اللّه الرحمن الرحيم بر او نازل مىگشت . و اين حديث را حاكم هم در مستدرك آورده و گفته است صحيح است بر شرط شيخين . دارقطنى از حديث ابو هريره روايت كرده كه گويد : پيامبر خدا - صلّى اللّه عليه و آله - فرمود : هرگاه خواستيد ( سوره الحمد للّه ) را بخوانيد « بسم اللّه الرحمن الرحيم » را هم بخوانيد ، زيرا سورهء حمد « امّ القرآن » و « سبع المثانى » « 1 » و « بسم اللّه الرحمن الرحيم » يكى از آيات آن مىباشد .

--> ( 1 ) اين نام طبق روايات از متن قرآن كريم براى نخستين سوره قرآن انتخاب