مرحوم بلاغى در تفسير خود « آلاء الرحمن » گويد : « و از جمله چيزهائى را كه به كرامت قرآن مجيد بسته‌اند چيزى است كه صاحب كتاب فصل الخطاب از كتاب « دبستان المذاهب » نقل كرده است و نسبت داده به شيعه كه آنها مىگويند سوزانيدن مصاحف ( در زمان عثمان ) سبب از بين رفتن چند سوره از قرآن شد كه در فضيلت على و خاندانش - عليهم السّلام - نازل شده بود كه از جملهء آنها اين سوره « النورين » است و كلامى را ذكر نموده كه شباهت دارد به 25 آيه ، كه در لابلاى آن از جملات قرآن كريم ، بر اسلوب پيراسته نمودن آن به دروغ به آن پيوند كرده و اغلاطى در آن ديده مىشود ، از جمله خطاى او در سخن اين است كه گفته : 1 - « و اصطفى من الملائكة و جعل من المؤمنين اولئك فى خلقه » . معلوم نيست از فرشته چه برگزيده شده و چه چيز از مؤمنين در خلقتش قرار داده شده است . 2 - « مثل الذين يوفون بعهدك انى جزيتهم جنات النعيم » . اى كاش مىفهميدم آن مثلشان چيست ؟ ( چون مثل بايد ممثّل داشته باشد و در اين عبارت ممثّلى نيست ) . 3 - « و لقد ارسلنا موسى و هارون بما استخلف فبغوا هارون فصبر جميل » . معناى اين تعرّض و غضب و غرغر كردن چيست ؟ و « بما استخلف » چه مفهومى دارد ؟ و از « بغوا هارون » چه اراده شده ؟ و ضمير مستتر در « بغوا » به چه كسانى بر مىگردد ؟ و به چه كسى دستور