جمعى از نويسندگان

70

مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى)

ايشان در مواجه با مخالفان نيز از جذبات محبت الهى سود جسته و آنان را مورد غضب قرار نمى دادند . او در سلام به منتقدينش هم پيشى گرفته اما « آقا سيد عبدالغفار با من كم بيش رابطه دوستانه و سلام و عليك داشت امام اينك با تمام قوا به مخالفت من برخواسته و ديگر جواب سلام مرا هم نمى دهد . » « 1 » همچنين ايشان در عرصه مستحبات به قرائت ادعيه سفارش شده از سوى ائمه بهاى زيادى مى دادند . « خواندن دعاى كميل در شبهاى جمعه ، خواندن زيارت جامعه در روزهاى جمعه ، زيارت قبر امامان و امام زادگان و علماء و بزرگان مورد سفارش ايشان بود . » « 2 » توحيد در توكل قاضى در توكل به خداوند و كسب اين بعد حيات معنوى برجستگى عجيبى داشت . « از لحاظ توكل احدى مانند قاضى را نديدم . آنچنان مانند كوه استوار بود كه ابدا مسائل مختلف اجتماعى و زندگى خم به ابروى ايشان نمى آورد . آرى اوه كوه است . » « 3 » توكل در موقعيت هاى حساس است كه سيره توحيدى عارف را بر ملا مىكند . به عنوان نمونه ماجرايى از حيات عرفانى قاضى ابعادى از توكل وى را نشان مىدهد . « برايم ناراحتى فكرى پيش آمده بود و سالها بدون حل آن مى گذشت . يك شب همين جهت هنگام غروب به مسجد سهله رفتم و نماز مغرب و عشاء را خواندم و به مسجد كوفه باز گشتم يك روز هنگامى كه مى خواستم از مسجد سهله خارج شوم . يكى از ملازمان مسجد مرا صدا زد كه آقا نرو ولى من اعتنا نكردم و رفتم . بيست قدم كه از مسجد دور شدم هوا طوفانى شد به گونه ايى كه ديگر هيچ جا را نمى ديدم . براى همين در چاله عميقى افتادم و وحشت و ترس از مار و عقرب و ديگر حيوانات موذى مرا فرا گرفت . در همين هنگام حس كردم كسى به من گفت : مشكل خود را به خدا واگذار كن . اين سخن مرا آرام كرد از اين روى تيمم كردم وظايف قبل از خواب را انجام داده و عبا را بر سر كشيده و خوابيدم . نزديك اذان صبح با ريزش قطرات باران بيدار شدم ، تيمم كردم و نماز خواندم . در اين هنگام صداى حاج جواد سهلانى را شنيدم و از او كمك خواستم . سهلانى مرا از چاله بيرون آورد وقتى به خود آمدم اثرى از آن ناراحتى فكرى و گره ذهنى نبود و مشكلم حل شده بود . » « 4 » اين واقعه توكل وى را در هنگام برخورد با مشكل جديد و نيز توجه به واجبات و مستحبات شرع را در تمام حالات حتى در وقت گرفتارى در چاه نشان مىدهد . همچنين خوف مانند هر انسان ديگرى لحظه ايى ايجاد مىشود اما بعد اطمينان حاصل از واگذارى امر به معبود جاى آن را مى گيرد .

--> ( 1 ) - بحر خورشان ، 124 ( 2 ) - كيهان فرهنگى ، شماره 206 ، ص 5 - 15 ( 3 ) - بحر خروشان ، 120 ( 4 ) - عطش ، پيشين ، ص 384