و أولياء ( عليهم السّلام ) يعنى انسانهاى كامل نباشند انسانهاى طالب كمال پا به عرصة وجود نميگذارند يعنى آنها واسطه در ايجادند « 1 » . با اين توضيح هم آيات و هم روايات و ادعيه كه آورده شد جايگاهشان مشخّص مىشود و از باب مثال به يك فقره از دعا اشاره مىشود كه به خداوند عرض مىكند : اللَّهُمَّ إِنِّى أَسْأَلُكَ بِاسْمِكَ الَّذِى إِذَا سَأَلَكَ بِهِ الْمُضْطَرُّ كَشَفْتَ مَا بِهِ مِنْ ضُرٍّ ( بار خدايا از تو درخواست ميكنم به حقّ آن إسمى كه اگر مضطرّ تو را به آن إسم بخواند سختيها را از بندهات خودت بر طرف ميكنى ) « 2 » ، دعا مربوط به قوس صعود و خواندن او تعالى است امّا فيض بر طرف كردن سختى مربوط به قوس نزول است كه خداوند از مجراى إسم ، فيض مناسبِ آن إسم را بر بندهاش جارى مىكند البته وقتى كه بنده با آن إسم ، مناسبت پيدا كند . دوّمين تأثير أسماء در قوس نزول منظور آنست كه : وقتى گفته شد أسماء در قوس نزول تجلّياتِ ذات و صفاتاند و همگى حجاب و سُرادقات وجه الهى اند و از مجراى أسماء نياز به حقّ و شناخت او صورت ميگيرد و خداوند هم از مجراى أسماء و تجلّيات كماليش ، تكامل مخلوقات را مقرّر و تأثير در مخلوقاتش مىگذارد آنوقت سؤالى لازم ميآيد كه آيا أسماء در قوس نزول فقط حجاب ذات و واسطة بين حقّ و خلقاند يا اينكه در تار و پود خلق هم حضور دارند و اگر تأثيرى هم در عالم بخواهد انجام شود از مجراى أسماء انجام مىشود ؟ جواب اينست كه : در دعاى كميل از أسماء خداوند اينطور ياد شده : وَ بِأَسْمَائِكَ الَّتِى مَلَأَتْ أَرْكَانَ كُلِّ شَى ء ( و بحقّ أسماء تو كه اركان هر چيزى را فرا گرفته ) و در روايت هم اينطور آمد : فَالصِّفَاتُ لَهُ وَ أَسْمَاؤُهَا جَارِيةٌ عَلَى الْمَخْلُوقِينَ مِثْلُ السَّمِيعِ وَ الْبَصِير و ضمير أَسْمَاؤُهَا به صفات برميگردد زيرا گفته شد أسماءِ كمالى تجليّات صفات الهى اند و همانطور كه صفاتِ موجود به عين ذات ، كمالاتِ حقّ است همين‌طور أسماء براى تكامل مخلوقات جارى و سارى بر آنها مىشود آنوقت فقرة دعاى كميل و اين روايت و روايت ديگر كه فرمود : فَأَظْهَرَ مِنْهَا ثَلَاثَةَ أَسْمَاءٍ لِفَاقَةِ الْخَلْقِ إِلَيهَا . . . لِكُلِّ اسْمٍ مِنْ هَذِهِ الْأَسْمَاءِ أَرْبَعَةَ أَرْكَانٍ فَذَلِكَ اثْنَا عَشَرَ رُكْناً ثُمَّ خَلَقَ لِكُلِّ رُكْنٍ مِنْهَا ثَلَاثِينَ اسْماً فِعْلًا مَنْسُوباً إِلَيهَا فَهُوَ الرَّحْمَنُ الرَّحِيمُ الْمَلِكُ الْقُدُّوسُ . . . را

--> ( 1 ) - الكافى ، ج 2 ص 564 . ( 2 ) - سوره مباركه انسان ، آيه 2 .