جمعى از نويسندگان

420

مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى)

ايشان نا اميد نمى شود . مىداند كه طلب حقيقى جداى ازمطلوب نيست . زيرا شنيده است : كه هر گاه كسى به اندازه يك وجب به من نزديك شود ، به اندازه زراعى به او نزديك مى شوم . آيت ا . . . قاضى هميشه نماز مغرب و عشاء را در حرمين شريفين به جا مىآورد . روزى به حرم حضرت ابوالفضل ( ع ) كه مى رسد ، سيد ترك زبانى كه على الظاهر ديوانه است ، به طرف او مى رود و مى گويد : سيد على سيد على ، امروز مرجع اولياء در تمام دنيا حضرت ابوالفضل ( ع ) هستند . ايشان آتقدر سر در گريبان است كه متوجه نمى شود آن سيد چه مى گويد . به حرم مى رود ، اذن دخول و زيارت و نماز زيارت مى خواند و مى خواهد كه مشغول نماز مغرب شود . تكبيره الاحرام را كه مى گويد ، مى بيند كه وضع دراطراف حرم حضرت ابوالفضل ( ع ) بطوركلى عوض مىشود . آنگونه كه نه چشمى تا به حال ديده و نه گوشى شنيده است و نه به قلب بشرى خطور كرده است . قرائت را كمى نگه مى دارد تا وضع تخفيف يابد و دوباره نماز را ادامه مىدهد مستحبات را كم مىكند و نماز را سريعتر از هميشه به پايان مى رساند . به حرم امام حسين ( ع ) نمى رود و به دنبال جائى خلوت به خانه رفته و براى اينكه با اهل منزل هم برخورد نكند به پشت بام مى رود . آنجا درازمى كشد و دوباره آن حال مى آيد و بيشتر مى ماند . تا اهل منزل سينى چاى را مى آورد ، آن حال مىرود . نمازعشاء را مى خواند و دوباره آن وضع بر مى گردد . چيزى كه تا به حال حتى به گفته خودش يك ذره اش را هم نديده است و حالا كه ديده نه مىتواند در بدن بماند و نه مىتواند بيرون بيايد . دوباره كه شام را مى آورند ، آن حال قطع مىشود و نيمه شب دوباره برمى گردد و مدت بيشترى طول مى كشد . و بالاخره درهاى آسمان برايش گشوده و فتح باب مىشود . او در اثر طلب حقيقى و استقامت نه به خانه ، كه به صاحبخانه رسيده و ياراو را به درون خانه راه داده است . اوازحصار تنگ دنيا كه خيال و سرابى بيش نبوده و حقيقتى ندارد ، گذشته و بعالم روح و مجردات پيوسته است و چون فهميده كه از عالم خيال چيزى نصيبش نمى شود ، باب خيال برايش بسته مىشود . آيت ا . . . قاضى طى سه دوره ، اخلاق و عرفان اسلامى را با كلام نافذ و عمل صالح خويش تدريس فرمودند و درهر دوره شاگردانى پرورش دادند كه هر كدام ، از بزرگان وادى عرفان و اخلاق محسوب مى شوند . البته فقط نام تعدادى از آنها بر ما معلوم است و اين كه ايشان در حقيقت چه كسانى را تا قله هاى بلند عرفان و معنويت بالا كشيده و از شراب