گواراى معرفت بر كامشان ريخته اند ، به صورت كامل و دقيق ، آشكار نيست . اما به تعدادى از آنها كه مبرز و شناخته شده هستند ، اشاره مى كنيم : آيت ا . . . محمد تقى آملى آيت ا . . . سيد محمد حسين طباطبائى آيت ا . . . سيد محمد حسن طباطبائى آيت ا . . . محمد تقى بهجت فومنى آيت ا . . . سيد عباس كاشانى آيت ا . . . سيد عبد الكريم كشميرى آيت ا . . . شهيد سيد عبدالحسين دستغيب آيت ا . . . على اكبر مرندى آيت ا . . . سيد حسن مصطفوى تبريزى آيت ا . . . على محمد بروجردى آيت ا . . . نجابت شيرازى آيت ا . . . سيد محمد حسينى همدانى آيت ا . . . سيد حسن مسقطى آيت ا . . . سيد هاشم رضوى كشميرى آيت ا . . . حاج سيد هاشم حداد و . . . ( رحمه ا . . . عليهم ) آقا سيد على قاضى ( ره ) پس از سالها تدريس معارف بلند اسلامى و تربيت شاگردان الهى ، در روز دوشنبه چهارم ماه ربيع المولود سال 1366 هجرى قمرى در نجف اشرف وفات كرد و در وادى السلام نزد پدر خود دفن گرديد . مدت عمر شريف ايشان هشتاد و سه سال و دو ماه و بيست و يك روز بوده است . ايشان در سالهاى آخر عمر عطش و بى تابى ، جسم و و روحش را با هم مى سوزاند و او مرتب آب مى خواهد و مى گويد : در سينه ام آتش است ، ساكت نمى شود و دائم با خود تكرار مىكند : گفت من مستسقى ام آبم كشد * گر چه مى دانم كه هم آبم كشد .