در ادامه به بررسى ابعاد مختلف تأثيرات علامه قاضى بر شاگرد برجسته مكتب ايشان سيد محمد حسين طباطبايى تبريزى خواهيم پرداخت . 3 - 1 . نحوه آشنايى و ارتباطات ميان اين دو دانشمند درسال 1302 شمسى كه به شدت سرگرم درس و بحث بود تقريباً 21 سال داشت كه مقدمات ازدواج براى ايشان فراهم گرديد و دختر مرحوم حاجى ميرزا مهدى آقا طباطبايى مهدوى را كه يكى از خويشان پدرى ايشان بودند به زوجيت در آورد و دوسال بعد از ازدواج يعنى در سال 1304 و پس از پايان دوره دروس حوزه تبريز با داشتن فرزندى به نام « محمد » به همراه خانواده و برادر خود عازم نجف اشرف شد . ( رمضانى ، 1387 ، ص 32 ) مرحوم علامه ( قدس سره ) قريب يازده سال كه در نجف اشرف اقامت داشت علاوه بر تحصيل فقه ، اصول ، رياضيات ، فلسفه ، رجال و تفسير ، در عرفان عملى نيز بسيار جدى و كوشا بود و مرتب به محضر استادان بزرگ مرحوم حاجى ميرزا على آقا قاضى حضور مى يافت و از بركات اخلاقى ايشان در سير و سلوك و تزكيه نفس توشه هاى فراوان گرفت و به درجات و مقامات عالى اخلاقى و عرفانى نائل شد . ايشان درباره ورود به نجف و آغاز تحصيل در آن حوزه مقدسه مى نويسد : « هنگامى كه از تبريز به قصد ادامه تحصيل علوم اسلامى به سوى نجف اشرف حركت كردم ، از وضع نجف بى اطلاع بودم ، نمى دانستم كجا بروم و چه بكنم . در بين راه همواره به فكر بودم كه چه درسى بخوانم ، پيش چه استادى شاگردى نمايم و چه راه و روشى را انتخاب كنم كه مرضى خدا باشد . وقتى به نجف اشرف رسيدم ، لدى الورود رو كردم به قبه و بارگاه اميرالمؤمنين عليه السلام و عرض كردم : « يا على ! من براى ادامه تحصيل به محضر شما شرفياب شده ام ولى نمى دانم چه روشى را پيش گيرم و چه برنامه اى را انتخاب كنم ، از شما مى خواهم كه در آنچه صلاح است مرا راهنمايى كنيد . » منزلى اجاره كردم و در آن ساكن شدم . در همان روزهاى اول ، قبل از اينكه در جلسه درسى شركت كرده باشم در منزل نشسته بودم و به آينده خودم فكر مى كردم . ناگاه درب خانه را زدند ، درب را باز كردم ديدم يكى از علماى بزرگ است ، سلام كرد و داخل منزل شد . در اتاق نشست و خير مقدم گفت . چهره اى داشت بسيار جذاب و نورانى ، با كمال صفا و صميميت به گفتگو نشست و با من انس گرفت ، در ضمن صحبت اشعارى برايم خواند و