وجودوجدان آن كرامات و دارا بودن آنها ، همه را حجاب هاى نورانى مى دانست كه مانع از رسيدن به محبوب بود و بايستى توحيد خالص خود را از اضافات اسقاط كند كه فرموده اند : « نشانى داده اند اهل خرابات * كه التوحيد اسقاط الاضافات » « 1 » هر وقت صحبت از كرامت مى شد رنگ چهره اش دگرگون مى گشت ، اصلا كرامت در نظر ايشان محلى از اعراب نداشت زيرا عبوديت و اخلاصشان ، روحى مجرداز اوساخته بود كه به فرمايش حضرت امام صادق عليه السلام : « العبوديه جوهره كنهها الربوبيه » « 2 » به ربوبيت منتهى شده و كشف و كرامات و منازل و مقامات را از آن جهت كه غير محبوب خود تلقى مى كرد به كنج عزلت فرستاده بود . اگر كسى كرامت را برايشان افتخارى بزرگ مىداند اونه كرامت را شناخته است و نه آقا را . او نمى داند منشا كرامت كجاست ! اوبايد بداند كه براى ناخداى يك كشتى ، با عظمت ترين و در عين حال خطرناكترين مرحله براى رسيدن به ساحل آرامش ، عبور از امواج خروشان و پرتلاطم درياست كه همه موانع را پشت سر گذاشته و به ساحل نجات برسد يعنى منشا اين آرامش ، توانايى عبور از موانع است . اوبايد بداند كه براى آقا عبور از سنگلاخ ها و گذر از خطرناكترين مراحل و موانع اهميت دارد ، ده سال تمام سنگين ترين رياضت هاى شرعى را آن هم كاملا مطابق دستور استاد عمل كردن و درپيچيده ترين مراحل سيروسلوك ، خم به ابرونياوردن واصابت تيرهاى بلا را به جان قبول كردن ، و دريك كلمه جان به لب رسيدن ، براى ايشان ارزش دارد نه كرامتى كه نتيجه طبيعى اين رياضت هاست . طى الارض داشتن ، از ميوه هاى بهشتى خوردن ، با عالم غيب ارتباط برقرار كردن و . . . ارزش دارد ولى براى امثال بنده كه هنوز اندر خم يك كوچه ايم نه براى كسى كه به بيان حضرت آيت الله حسن زاده آملى حفظه الله : « الهى جان به لب رسيد تا جام به لب رسيد . » « 3 » جانشان به لب رسيد تا چنين حالاتى را كسب كردند همان كسانى كه با قدم صدق و با جوهره عشق و ولا در كوره رياضت و تهذيب نفس گداختند . در جواب كسانى كه خواهان شنيدن كشفى و كرامتى از زبان خود ايشان بودند فقط يك جمله مى فرمودند : كدام كشف و كدام كرامت ؟ ! برويد به واجباتتان به طوركامل عمل كنيد و محرمات را به طور كامل ترك كنيد ، اولين تكليف و وظيفه ما همين است . همه بزرگان راستين عرفان شيعى به طور قطع دراين امر متفق القول اند كه هر كسى بخواهد هر راهى را طى كند بدون ورود از باب شريعت نبوى صلى الله عليه و آله ميسّر نيست . حضرت امام خمينى رضوان الله تعالى عليه مى فرمايند : « و بدان كه هيچ راهى در معارف الهى پيموده نمى شود مگر آنكه ابتدا كند انسان از ظاهر شريعت . و تا انسان مودب به آداب شريعت حقه نشود هيچ يك از اخلاق حسنه از براى

--> ( 1 ) - شبسترى ، شيخ محمود ، گلشن راز ( 2 ) - شبّر ، سيد عبدالله ، مصابيح الانوار ، جلد 2 ، 1371 ق . ص 311 ، حديث 165 ( 3 ) - حسن زاده آملى ، حسن ، الهى نامه