مقدمه برگزارى عظيم كنگره حضرت حجت‌السلام سيدعلىآقا قاضى « قدس‌سره » از طرف متوليان محترم ، و علاقه وافر اينجانب بعد از مطالعه زندگانى ايشان ، بنده را تشويق و ترغيب به نوشتن اين مقاله نموده است . محتواى اين مقاله از زندگانى ايشان و بيان نظرات فرزندان آقاقاضى شروع شده و در ادامه از اساتيد محترم و مبرز ، شاگردان و متعلمين ايشان و همچنين روش و نحوه او در طى دوره‌هاى كامل در كلاس تدريس مطالبى آورده شده است در آخر مقاله از شرح دعاى سمات به قلم آن حضرت گنجانده شده است باشد كه خوانندگان محترم بنده را در صورت بروز مشكلات ، احياناً مطالبى ، به بزرگوارى خودشان بخشيده باشند . زندگانى وحيات علمى حضرت آيت الله سيدعلى آقا قاضى « قدس‌سره » حضرت آيت الله قاضى ، فرزند سيد حسين قاضى در 13 ماه ذى الحجه سال 1282 ه . ق در يك خانواده مذهبى در تبريز ديده به جهان گشودند . ايشان علوم بلاغت و تحصيلات آغازين را نزد پدر و ديگر اساتيد برجسته زمان ، ازجمله ميرزا موسى تبريزى و ميرزا محمدعلى قراجه داغى آغازنمودند . حاج‌آقا قاضى تفسيرمهم « كشاف » زمخشرى را نزد مرحوم پدرش فراگرفتند پدرى كه در علم تفسير رغبت ومهارت خاصى داشت . ايشان در سال 1308 ه . ق براى تكميل تحصيلات حوزوى به نجف اشرف مهاجرت و از محضر استادانى چون محمد فاضل شربيانى ، شيخ‌محمدحسن ممقانى بهره‌مند شدند سيدعلى قاضى ، با همت و الا در اصول فقه و تفسير احاديث و ديگر علوم زمان به رتبه‌ى استادى نايل شده و توانسته‌اند درسن 27 سالگى به درجه اجتهادى برسند و همواره از دوران جوانى درپى كسب تهذيب نفس و معنويت اخلاق بودند . پدرش كه در آن زمان مفسرى برجسته به شمار مىرفت نخستين كسى بود كه به ايشان درس علم و معرفت آموخت . سيد آقا تفسير « كشاف » زمخشرى را از ايشان ، درس ادبيات فارسى و عربى را از محضر ميرزا محمدتقى تبريزى فرا گرفتند . چنان كه اشعارى را از اين استاد گرانقدر به ياد داشتند و خود نيز شعر مى سرودند . سيد على قاضى بعد از عزيمت از تبريز ، تا آخر عمر در نجف اشرف ماندگار شده و اين شهر را موطن اصلى خود قرار دادند و در اين شهر از محضر استادانى گرانقدر و عارفانى چون آخوند خراسانى ،