تبريزى ؛ ، 34 - شيخ على اكبر برهان ؛ ، 35 - سيد ابراهيم ميانجى ؛ ، 36 - سيد مهدى قاضى طباطبايى تبريزى ؛ ، 37 - سيد حسين قاضى طباطبايى تبريزى ؛ ، 38 - استاد حاج محمّد تقى لارى ؛ ، 39 - استاد حاج جاسم اعسم ، 40 - استاد حاج سلمان مسقطى اصفهانى ؛ . البته لازم به تذكر مىدانم كه براى ذكر اسامى شاگردان مشهور و غير مشهور اين اين عارف عظيم الشأن چون مقاله را با قدرى عجله نوشتم ، شايد افراد ديگرى نيز بوده كه از محضر ايشان استفاده‌هاى عرفانى و غير آن را نموده كه از قلم افتاده‌اند ، لذا اگر خواننده متوجه اين مطلب شد از او عذر خواهى مىنمايم . ولادت شيخ الفقهاء و المجتهدين ، حجت‌الاسلام و المسلمين ، آيت الله العظمى آقاى حاج شيخ على محمّد نجفى ونايى بروجردى ؛ از علماء اعلام و مراجع والامقام تقليد ، و عالمى زاهد و عارفى فقيه ، و از اوتاد عصر خود به شمار مىآمد ، كه يكى از پروش يافتگان مكتب مرحوم علامه استاد الاعرفاء و الفقهاء و الفلايفه آيت الله العظمى سيد ميرزا على آقا قاضى طباطبايى تبريزى ؛ مىباشند . ايشان در سال 1312 هجرى هجرى قمرى « 1 » در روستاى ونايى در اطراف بروجرد در خانه عالمى فرزانه و زاهد يعنى جناب حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ محمّد ابراهيم ونايى بروجردى ؛ پا به عرصه دنيا نهاد . در همان كودكى در سه سالگى مادر خود را از دست داد و تحت سرپرستى پدر گرانقدر خود كه كه روحانىاى با فضيلت و در نيكى و صداقت زبانزد خاص و عام بود قرار گرفت . روستاى ونايى زادگاه ايشان روستايى خوش آب و هوا و سرسبز و داراى آبى گوارا و چشمه هايى بهشتى است ، كه از نظر آب و هوا ، هزار بار بر شميرانات تهران ارجعيت دارد ، ايشان در چنين آب و هوايى دوران كودكى خود را گذراند . هنوز هفت سالى بيشتر از عمر ايشان نگذشته بود كه پدر دانشمند و زاهد خود را نيز از دست داد و تحت سرپرستى و تكفل خواهر خود قرار ميگيرد ، اين خواهر دلسوز و باتقوا نسبت به برادر عزيز و كوچكتر از خودش با عشق و علاقه خاصى برخورد مىكند و در همان روستا برادر را به مكتبخانه مىفرستد .

--> ( 1 ) - آنچه جناب آقاى يدالله گودرزى در كتاب « سيماى بروجرد » تحت سال 1315 ه ق نوشته‌اند ، اشتباه مىباشد .