مهاجرت به بروجرد تحصيل علم يكى از فرايض دينى به شمار مىآيد ، كه اين نوجوان تازه به ميدان آمده براى ادامه تحصيلات خود همراه خواهر معظمه و باتقوايش از روستا به شهر بروجرد آمده و در حوزه علميه امام صادق آن شهر مشغول به تحصيل مىشود ، به مدّت يك سال مقدمات علوم دينى را از آن ديار فراگرفته و به فكر مهاجرت به نجف اشرف مىافتد . دو مانع براى مهاجرت ايشان به نجف اشرف وجود داشت ، يكى كوچكى سن ايشان بود و ديگرى علاقه وافر خواهر به اين برادر كوچك . خواهر ايشان براى منصرف كردن اين بزرگوار مرحوم آيت الله العظمى حاج شيخ محمّد حسين غروى بروجردى ؛ - كه از مراجع بزرگ صحنه غرب كشور در آن زمان بودند - متوسل مىشوند تا شايد ايشان منصرف شوند . كوچكترين فرزند ايشان جناب حجت الاسلام و المسلمين حاج شيخ مجتبى نجفى ونايى بروجردى « دام عزه » در مورد اين وساطت مرحوم آيت الله العظمى حاج شيخ محمّد حسين غروى بروجردى ؛ مىنويسند : ( پس از يك سال تحصيل علم در مدرسه امام صادق در بروجرد به فكر هجرت به نجف اشرف مىافتد ، چون اين را درك كرده بود كه تحصيل علم آن وقت پيشرفت دارد كه در قربت و دورى از اقوام ادامه تحصيل بوده باشد . خواهرش كه از اين فكر باخبر مىشود نزد عالم جليل القدر حضرت آيت الله العظمى غروى ؛ - كه از شاگردان مرحوم آيت الله العظمى شيرازى ؛ بزرگ حرام كننده تنباكو بوده است - مىرود و از او درخواست مىكند كه از او بخواهد كه از اين سفر منصرف بشود و مانع او گردد . مرحوم والد ؛ مىفرمودند : مرحوم آيت الله غروى ؛ به من فرمود : « فرزندم براى چه مىخواهى به نجف اشرف به روى ؟ » عرض كردم : « درس بخوانم و آنجا بمانم تا موفق شوم كه سرباز خوبى براى امام زمان بشوم » . آقاى غروى ؛ فرمودند : « برويد زيارت كنيد ، بعد برگرديد بروجرد ، درس بخوانيد » . مرحوم حاج شيخ ؛ به ايشان گفتند : « سه استخاره برايم انجام دهيد ، اوّل : منصرف شوم ، دوم : زيارت كنم و برگردم ، سوم ، بمانم » .