طباطبايى ، علّامه انصارى لاهيجى ، حاج سيّد خلخالى ، شيخ احمد كشميرى ، شيخ على محمّد بروجردى ، ميرزا ابراهيم سيستانى ، سيّد محمّدحسن الهى طباطبايى ، سيّد عبدالحسين دستغيب ، شيخ حسنعلى نجابت شيرازى ، شيخ محمّد تقى آملى ، حاج حسين موسوى همدانى ، سيّد شهاب الدّين مرعشى نجفى ، سيّد عبدالكريم كشميرى ، شيخ محمّدتقى بهجت ، حاج سيّد احمد فهرى زنجانى ، سيّد جواد خامنه اى ، ميرزا على اكبر مرندى ، شيخ على قسام ، سيّد هاشم رضوى هندى ، شيخ حسن مصطفوى تبريزى و . . . » يك نمايش عملى از معارف ظاهر وپنهان الهى بود . در اين مقاله حتى قطره اى از درياى وجود آيت اللّه قاضى و اثر سيره ى عملى ايشان بر تربيت شاگردانشان هم گفته نشد . فصل دوم : بخش دوم : تربيت لسانى : آيت الله قاضى در اين روش تربيتى با گفتن برخى نكات اخلاقى تربيتى به شاگردان خويش به آنها نكات لازم و ضرورى راه خداى شدن را در مسير سير و سلوك گوشزد مىكند . و شاگردان ايشان اين دستورهاى تربيتى را در جان خويش نگه داشته و در طول زندگى و متناسب با شرايط آن به صحنه ى عمل در مى آورند . الف ) توجه به خدا فقط در اين مسير : در مسير سير و سلوك انسان ممكن است داراى كرامات و روحيه اى معنوى شود ولى گاهى اوقات انسانهاى ضعيف زود گول اين لذّتها را مى خورند و از خالق لذّت غافل مى مانند . آيت الله قاضى اين خطر را به خوبى احساس مىكند و خيلى زود شاگردان خويش را از اين آفت ، با صحبت هاى خويش ايمن ميسازند . و مى فرمايند : « در حال نماز يا ذكر و عبادت ، در برابر زيبايى مطلق و جمال جميل الهى هرچه ديديد و شنيديد شما را مشغول نكند . مبادا كه به بهانهء بهشت ، از بهشت آفرين غافل شويد . » و شاگردى مثل علّامه طباطبايى اين دستور تربيتى استاد خويش را به عمل مىرساند كه ايشان ميگويد : روزى در مسجد كوفه نشسته و مشغول ذكر بودم . در اين لحظه يك حوريهء بهشتى از طرف راست من آمد و يك جام شراب بهشتى در دست داشت كه براى من آورده بود و خود را به من ارائه مى نمود . همين كه خواستم به او توجّهى بكنم ياد حرف استاد افتادم و لذا توجّهى نكردم . آن حوريه برخواست و از طرف چپ من آمد و آن جام را به من تعارف كرد من نيز توجّهى ننمودم ، آن حوريهء رنجيده شد و رفت . » اين صحبت استاد اثر تربيتى خودش را بر وجود همه ى شاگردان خود ميگذارد شيخ عبّاس قوچانى يكى از آنهاست ؛