امير پيمان نامه خود را با نام خدا شروع نموده و به حمد و ثناى حق تعالى و درود و ثنا بر پيامبر ( ص ) و خاندان پاك آن حضرت پرداخته است . عبارت « المصاب باشد البلاء » ايهام و اشاره به زندانى بودن خود نويسنده نامه مىتواند باشد و عبارت « المذبوحين والمقتولين » نشان مىدهد كه منسوبين به خاندان حضرت پيامبر ( ص ) در زمان امير عبد الوهات نيز مورد ظلم و تعدى بى دينان قرار داشته و به كيفيت اسفناكى به قتل مى رسيدند كه بازداشت و شهادت خود امير نيز در ادامهء همين اقدامات بوده است . اى فرزندانم و بعد ، أيها الأولاد الامجاد - هداكم الله طريق الصلاح و ارشاد و أعانكم على الاستعانة و السداد ، ولا جلب اليكم محنةً ولا قدر عليكم فتنةً وعمّكم بالسلامة وخصّكم بالكرامة وتولى اموركم بالحياطة والهداية ولاأخلاكم من الكفاية والعناية ، إنّه ولى ذلك . امير اولاد خودش را دعا مىكند و از خداى تعالى براى آنها سلامتى و كرامت مى خواهد و از خداى تعالى مى خواهد كه آنها را در تمامى احوال و اوقات كفايت و به اهداف عالى هدايت كند و از فتنه ها و محنتها و سختى ها ، به دور دارد . حقاً كه اين دعاهاى وى در حق خاندانش مستجاب شده ، زيرا كه بازماندگان وى بعد از پانصد سال ، همچنان از ممتازين علم و عمل در جامعه بوده ، كه شخصيت هايى نظير آقا سيد على قاضى و علامه طباطبايى و آقا سيد حسن الهى و دهها شخصيت ديگر مرهون همين دعا و مورد عنايت و اكرام الهى بوده و هستند . تقواى الهى اوصيكم ونفسى أولا : بتقوى الله وطاعته والاجتناب عن معصيته ، « واتقوا الله و اعلموا انّ الله مع المتقين » « 1 » ؛ « فاتقوا الله و أصلحوا ذات بينكم وأطيعوا الله ورسوله ان كنتم مؤمنين » « 2 » . تقوا توصيهء اول امير به فرزندانش است . او در توضيح تقوا مى گويد كه منظور از تقواى الهى اطاعت اوامر الهى و دورى از كارهايى است كه خداى تعالى نهى نموده است . بعد دو آيه از قرآن كريم مى آورد . در آيه اول به انسانها هشدار داده شده كه : همانا بدانيد كه خداى تعالى با متقيان است . يعنى شخصى كه تقوا پيشه است و خدا محور كارهاى وى در امور

--> ( 1 ) - سوره بقره ، آيه 194 . ( 2 ) - سوره انفال ، آيه 1 .