دومين راه به دست آوردن معرفت و آگاهى ، راسخ بودن و استقامت در راه سلوك الىا . . . است . استقامت قاضى خود زبانزد خاص و عام است . مرحوم آيت‌ا . . . شيخ عباس قوچانى وصى آن عارف بىبديل مىگويد : « از لحاظ توكل احدى را مانند قاضى نديديم . آن چنان مانند كوه استوار بود كه ابدا مسايل مختلف اجتماعى و زندگى خم بر ابروى ايشان نمىآورد ! آرى او كوه است . » و يا مرحوم آيت‌ا . . . نجابت از قول استادشان مىفرمايد : « چهل سال است دم از پروردگار عالم زدم . چند مرتبه خواستند مرا بكشند ، آيت‌ا . . . سيدابوالحسن اصفهانى نگذاشت و خدا هم كمكم كرد ! در اين مدت نه خوابى ديدم ، نه مكاشفه‌اى ، نه رفيقى ، نه همدردى ، چهل سال است كه در را مىكوبم و خبرى نيست . » اهميت موضوع استقامت داشتن سالك يكى ديگر از نگاه‌هاى ويژه مرحوم قاضى است ، ايشان در توصيه‌اى به يكى از شاگردانش مىفرمايد : « استقامت بر وحدانيت خدا ، اسم اعظم پروردگار است . آدمى در اين استقامت بايد طورى باشد كه اگر ديگران خواستند دنيايش را از او بگيرند ، خانه‌اش را ، پولش را و . . . حتى خواستند او را بكشند ، بگويد من خدايم را مىخواستم . » « 1 » مثال زيبايى در اين باب از قول آيت‌ا . . . قاضى بيان مىكنند كه ايشان مىفرمودند : « اگر به جستجوى آب زمين را كندى ، نبايد خسته و نااميد شوى ، اگر وقتش باشد به آب مىرسى ، و گرنه نااميد مشو كه بالاخره به آب مىرسى و حتى آب برايت فوران مىكند . » او آن قدر در اين راه استقامت و صبر مىكند كه لطف و عنايت حضرت حق برايش از هر جهت جارى مىشود . او خود مىفرمايد : « آن چه را مىخواستم ، تماما به دست آوردم و امام حسين ( ع ) در را به رويم گشود . ابن فارض يك قصيده تائيه براى استادش گفته ؛ من هم يك قصيده تائيه براى امام حسين ( ع ) گفته‌ام نمره يك ! كه كار مرا ايشان درست كرد و در غيب را به نحو اتم برايم باز كرد . » ديگر راه عملى براى كسب معرفت و مزين شدن به آگاهىهاى سير و سلوك ، داشتن استاد است كه در نظر آيت‌ا . . . قاضى اين امر بسيار حائز اهميت است . فرزند آن جناب در مورد ايشان و ضرورت اين مهم مىفرمايد : بله اين قضيه را بنده خودم از ايشان شنيدم : « استاد ، استاد ، بدون استاد نمىشود راه رفت . كوركورانه نمىشود رفت . بدون استاد نمىشود . » آيت‌ا . . . قاضى در مورد استاد و تاثير آن در تعالى و رشد شاگرد ، مىگويد : « اگر كسى كه طالب راه و سلوك طريق خدا باشد براى پيدا كردن استاد اين راه ، نصف عمر خود را در

--> ( 1 ) - همراه با فرزانگان - ص 114