تحصيل مشرّف شدم از نقطه نظر قرابت و خويشاوندى و رَحميت گاهگاهى به محضر مرحوم قاضى شرفياب مىشدم تا يك روز در مدرسه‌اى ايستاده بودم كه مرحوم قاضى از آنجا عبور مىكردند چون به من رسيد دست خود را روى شانه من گذاردند و گفتند : اى فرزند دنيا مىخواهى نماز شب بخوان و آخرت مىخواهى نماز شب بخوان . ( اسوه عارفان ، ص 72 و مهر تابان ، ص 25 ) . شور و شوق براى رسيدن به توحيد ربوبى در حالات و رفتار آيت الله قاضى موج مىزند به طورى كه لحظه‌اى از ياد معشوق غافل نبوده و در اين راه استقامت و صبر عجيبى داشت تا اينكه با عبوديت واقعى سر بر آستان كوى دوست نهاد و ثمره‌اش خالىشدن دل از غير محبوب بود و تمام هستى او را عشق به وصال فرا گرفته و به مقام محب صادق دست يافته و همچو باز شكارى در آسمان معرفت پرواز نموده و انس عجيبى با معشوق در خود احساس مىكند كه لحظه‌اى از مناجات و نيايش در درگاه او دست برنميدارد . در حالات او نوشته‌اند كه ايشان به مدرسه قوام تشريف آوردند و از متصدى مدرسه خواستند كه حجره‌اى را در اختيار ايشان قرار دهد متصدى مدرسه با كمال احترام پذيرفته و يك حجره‌ى كوچكى از طبقه‌ى فوقانى را در اختيار ايشان قرار داد بعد معلوم شد كه مرحوم ميرزا على آقا قاضى حجره را به عنوان مكان خلوتى براى تهجد و عبادت مىخواستند . ( اسوه‌ى عارفان ، ص 41 ) . اهميت دعا در ارتقاء سلوك عملى تمامى مخلوقات به نياز خود كه در وجودشان قرار دارد علم دارند ولى در بين آنها تنها انسان است كه آگاهى او عاقلانه بوده و شناخت حقيقى نسبت به نيازمنديهاى ظاهرى و باطنى خود دارد . از آنجا كه در فطرت او يكسرى از نيازها به صورت بذر ناشكفته كه همان پذيرش دين و ولايت الهى و لقاء حقتعالى بوده وجود دارد بايد در مرحله عمل به اين نداى فطرت لبيك گفته و براى شكوفايى آن تلاش و رياضت داشته باشد . انسان پس از اينكه سير نزولى از ناحيه صقع ربوبى به عالم دنيا داشته است شوق رسيدن به اصل خود را در شراشر وجودش احساس مىكند و اين احساس و ميل باطنى ، طلب وصول در او را براى رسيدن به توحيد حقيقى دوچندان كرده و از اين مرحله به بعد سير صعودى به سمت عالم ملكوت شروع مىشود كه اين سير و سلوك در آيه انّا لله و انّا اليه راجعون ( بقره / 156 ) به صورت آشكارى بيان شده است . بشنو اين نى چون شكايت مىكند * از جدايىها حكايت مىكند