ايشان منظور از اسم اعظم تنها لفظ نيست بلكه حقيقتى ما فوق لفظ و عبارت مى باشد ؛ چنان كه مى فرمايد : « و اما كلمه ى اولى عبارتست از حقيقت محمديه كه پيش از آن ، چيزى نبود ، پس آن را خلق نمود و سپس با آن خلقت را انجام داد . چنان كه از ايشان وارد شده است كه : « نحن كلمات الله و نحن كلام الله و نحن كلمة الله » . بنابراين پيامبر كامل ترين كلمات خدا و درخشنده ترين تجلى او و نورانى ترين انوار او و زيباترين جمال او و شريف ترين شرف او و چيره ترين قدرت او ، كامل ترين كمال او و امثال آن مى باشد و اگر چيزى نزد خدا محبوب تر و عزيزتر از او بود ، به آن قسم مى خورد » ( همو ، 41 ) . و به همين ترتيب ، ايشان منظور از وجه الله را وجود حضرت ختمى مرتبت دانسته و بيان مىكند كه وجه عبارت از آن چيزى است كه با آن مواجهه مىشود و گاه وجه ، به جهت تناسب كامل آن ، تمام جهات آن چيز محسوب مىشود . از اين رو وجه الله چيزى است كه خداوند به وسيله ى آن به خلقش توجه كرده است و اولين چيزى كه خداوند به آن توجه نمود عبارتست از حقيقت محمديه ، چرا كه آن صادر اول است ( همو ، 36 ) . ايشان همچنين منظور از قوه ى الهى را همان حقيقت پيامبر و اهل بيتش مىداند و معتقد است كه قوتى كه پروردگار به وسيله ى آن آسمان ها و زمين را از نابودى حفظ مىكند ، عبارت از قوتى است كه در حقيقت ختميه و وارثان آن از ائمه ى اطهار آشكار گشته است ، زيرا نور نبوت در خلق بر هر چيزى مقدم مى باشد . چنان كه امام ( ع ) مى فرمايد : « بكم يمسك السماء أن تقع على الارض » ( همو ، 37 ) . و در اين رابطه مراد از مشيت الهى را همان حقيقت محموده ى محمديه مى دانند ، چون هنگامى كه خدا آفرينش را اراده فرمود ، نورى را خلق كرد . سپس به آن نور فرمود « رو برگردان » ، پس رو برگرداند ، پس به آن فرمود « رو بياور » ، پس روى آورد و خداوند به او نگاه رحمت و امتنان و كرامت و احسان نمود ، سپس به خاطر آن نظر و عنايت خداوند از شدت خضوع در برابر عزت او ذوب شد و چيزى از او باقى نماند ؛ و خداوند سبحان فرمود : « قسم به عزت و جلالم ، هيچ خلقى را محبوب تر از تو در نزد خودم خلق نكردم . به وسيله ى تو مىگيرم و عطا مى كنم و به وسيله‌ى تو عقاب و ثواب مى نمايم » . سپس آن را دريايى جوشان قرار داد و از آن جويبارها و نهرهاى ائمه ى اطهار و پيامبران ابرار را جارى ساخت پس پيامبر اكرم ( ص ) سابق اسبق و نور مطلقى است كه كسى به آن نرسد . پس ائمه ى اطهار و انبياء الهى رودهايى از امواج آن دريا هستند . بنابراين ، طلب از خداوند به مشيتش مانند آن است كه گفته شود « بمحمد صلى الله عليه و آله » ( همو 38 - 39 ) .