جمعى از نويسندگان
350
مجموعه مقالات برگزيده كنگره بزرگداشت آيت الله سيد على آقا قاضى (ره) (فارسى)
شايد كه كليد گنج ها به تو داده شود » ( قاضى ، 28 ) . با دقت در بيان آقاى قاضى اين گونه برداشت مىشود كه آيه ى مذكور داراى معنايى بس بلند و عالى است كه موجب گشايش امور مى گردد . البته ايشان در ادامه توضيح مى دهند كه درك مقام و معناى اين عبارت تنها زمانى حاصل خواهد شد كه قلب از ماسوى الله فارغ گردد و خلوص خود را بازيابد ( همو ) . اما از نگاهى ديگر به بيان آقاى قاضى ، مى توان اين گونه برداشت كرد كه آيه ى مذكور قرابت بسيار نزديكى به اسم اعظم در مقام لفظ دارد . چنان كه امام حسن عسكرى ( ع ) مىفرمايند : « بسم اللّه الرحمن الرحيم به اسم اعظم خدا از سياهى چشم به سفيدى آن نزديكتر است » ( مسعودى ، 468 ) . بنابر اين ، از آنچه گفته شد ، مى توان درجه اى از درجات اسم اعظم ، يعنى اسم اعظم در مقام لفظ ، را در اين بيان آقاى قاضى شناسايى كرد كه البته شرط توانايى دست يافتن به آن ، با فراغت قلب و خلوص دل حاصل مى گردد . ايشان در بخش هاى مختلف دعاى سمات به درجات ديگرى از اسم اعظم كه همان اسم اعظم در مقام الهيت و مألوهيت است ، اشاره مى كنند و آن را عبارت از حقيقت محموده ى محمديه مى دانند و در وصف آن به عنوان بزرگ ترين تجلى خداوند ، فاتح ابواب ، مشيت الهى ، قوة الهى و كلمة الله بياناتى را جهت تبيين حقيقت محمديه و جايگاه و اهميت آن در آفرينش بيان مى دارند كه در ادامه به آنها پرداخته خواهد شد . ايشان با اشاره به دو حديث نبوى « اول ما خلق الله نور نبيك يا جابر » و « نحن الاولون السابقون » ، وجود آن حضرت را اولين آفريده ى پروردگار و صادر اول مىداند و به مناسبت هاى مختلف به آن اشاره مىكند ( براى مثال : قاضى ، 36 ) . ايشان همچنين در مبحثى در باب ماجراى تجلى خداوند بر حضرت موسى ( ع ) اظهار مى كنند كه آن تجلى ، نورى بود از انوار حقيقت محموده محمديه كه معدن هر خير و بخششى است ( همو ، 52 ) . مرحوم آقاى قاضى وجود پيامبر اعظم را فاتح ابواب آسمان دانسته و در اين باره مىفرمايد : « اما گشاينده و فاتح اين درها ، خاتم پيامبران ( ص ) به اذن پروردگار است كه خداوند ابواب خيرات را از قبيل افاضه ى وجود و آنچه كه به تبع وجود مباركش افاضه مىشود به وسيله ى او مى گشايد ، پس او گشاينده ى هر بسته شده اى است و هيچ چيز از او پيشى نمى گيرد » ( قاضى ، 34 ) . ايشان همچنين گشايندگان ديگرى را نيز مطرح مى كنند كه بزرگ ترين آن ها ، ائمهى اطهار از اهل بيت پيامبر هستند ، سپس پيامبران اولوالعزم و آنگاه كتاب هاى آسمانى و اسماء الهى و مانند آنها ( همو ، 34 ) . با نگاه به اين جملات آقاى قاضى مى توان فهميد كه در نگاه