درصدد برآمده‌اند تا آنها را جايگزين و بدل عرفان صائب و صادق قرار دهند . عرفان‌هايى كه از شبه قاره هند و با حمايت قدرت‌هاى سياسى وارد صحنه شده‌اند ؛ مثل : اشو ، كريشنا مورتى ، ساىبابا و . . . يا از آمريكاى لاتين آمده‌اند ؛ مثل نوشته‌هاى پائولو كوئيلو و يا از آمريكاى مركزى مانند وين داير و از جنوب شرق آسيا و . . . همه اينها آدمى را به اين نتيجه وامىدارد كه قبل از اينكه عرفان‌هاى سياسى به حوزه سياسى راه يابند - كه به نوبه خود سياسىاند نه عرفانى - ما خود با تكيه بر عرفان خودى و اسلامى ، دست به قلم برده ، ارتباط عرفان و سياست را در عرفان سياسى مورد پژوهش قرار دهيم . جايگاه قاضى در سياست : در انديشه‌هاى سياسى امروز بزرگترين فقر و چالش جدى نبود اخلاق مىباشد و مرحوم قاضى معلم و مربى بزرگ اخلاق مىباشد ، امروز در جهان بشريت هر چه از گسست‌هاى اجتماعى را مطالعه و ريشه يا بى كنيم به بد اخلاقىها مىرسيم يعنى بد اخلاقىها گسست‌هاى اجتماعى در پى خود دارند در مقابل فضائل اخلاقى پيوستگىهاى اجتماعى را به جامعه به ارمغان مىآورند . مرحوم قاضى و انديشه‌هاى عالى او مىتواند نسخه‌هاى شفا بخش بر دردهاى بىدرمان سياسى معاصر باشد . فسادهاى سياسى و مالى از ناحيه اشخاصى به وقوع مىرسد كه آسيب جدى در اخلاق و تدين و بخصوص در موحديت دارند و مرحوم قاضى خود موحد بزرگ و موحد پروز سترگ مىباشد . او به دستوراتى تاكيد مىورزيد كه هر كدام براى صاحبان قدرت صيانت از فساد را مىتوند بهمراه داشته باشد ، مثل تاكيد او بر نماز اول وقت و يا بر قرآن كريم كه از او نقل شده كه گفته باشد : اگر من بجاى رسيده باشم از دو چيز است قرآن كريم و زيارت سيدالشهداء . او عرفان فقط از مسير اهل‌بيت جستجو كرده و به غير آن معتقد نبوده است . همه كسانى كه با مرحوم قاضى حشر و نشر داشتند از موحد بودن و يا از متخلق بودن او تمجيد مى كنند . به صحت و سلامتى تن مثل جان تاكيد مىورزند و به جوهره عرفان كه صمت و سكوت است تاكيد دارند . خيلى از لغزشهاى سياسى سياستمداران بخاطر پر حرفىهاى زايد و بىمورد مىباشد . در زمان معاصر بزرگترين چالش پيش رو در سياست بحران‌هاى اخلاقى است كه بزرگترين دادرس در برون رفت از بحران ياد شده انديشه‌هاى اخلاقى و عرفانى فقيه متأله آيت الله سيدعلى آقا قاضى مىتواند باشد .