دغدغه وصال به حق را دارد . در سفر اول ، زمينه‌هايى كه باعث فساد سياسى و اقتصادى مىشود و نيز زمينه‌ها و بسترهاى استبداد و اختناق را كه ممكن است وجود داشته باشد ، به كنار مىنهد و رهسپار پيراستگى از آن مىشود . 2 . سفر دوم ؛ از خدا آغاز مىشود ، در خدا ادامه مىيابد و به كمك حق ، به حق ختم مىشود . در اين سفر ، سالك حق و مسافر كوى الهى مىكوشد خود را از همه اوصاف دنيايى كه خودش را پيراسته است ، به اوصاف و اسماى حق بيارايد و خويش را به اخلاق خدايى درآورد و در يك كلمه ، الهى شود ؛ زيرا به دنبال اين سفر ، ويژگىهاى خلافت را كسب مىكند ، چون خليفه الهى بايد از ويژگىهاى خداوندى برخوردار باشد ، و گرنه مناسبتى ميان خليفه و مستخلف‌عنه نخواهد بود . در اين سفر ، سعى سالك بر اين است كه با دست پُر از سفر برگردد و همه هوشيارى و بيدارى را به دست آورد و در حال يقظه به سوى مردم رهسپار شود ؛ زيرا « خفته كِى كند خفته را بيدار » و يا « فاقدالشىء » نمىتواند « معطى شىء » باشد . اين سفر اگر خوب سپرى شود ، سفرهاى بعدى را نيز پشتيبانى خواهد كرد . در اين سفر ، بصيرت واقعى و حقيقى به دست مىآيد و چشم سالك ، چشم خدايى مىشود . 3 . در سفر سوم ؛ مبدأ سفر خداست ، مقصد خلق الهى است . در اين سفر ، با اندوخته‌هايى كه فراهم كرده است ، با رأفت و عطوفت كامل به سوى خلق الهى رهسپار مىشود ؛ ولى خودسرانه نه ، بلكه به كمك پروردگار عالم از آغاز تا سرانجام خواهد بود . سالك ، تا اينجا خود رفته ، به اسماى حسناى الهى آراسته گشته و براى هدايت و رهبرى ، به سوى خلق بازآمده است . 4 . سفر چهارم ؛ از خلق در خلق به سوى خداست ؛ يعنى انسان الهى مىشود و رنگ خدا مىگيرد و زمانى كه تخلق به اخلاق الهى و اتصاف به صفات ربوبى يافت و مظهر اسماءالله شد ، به ميان مردم آمده ، با عنايت الهى و فيض ربوبى ، لباس نبوت و رسالت را بر تن مىكند و يا كسوت ولايت مىپوشد و در جهت سعادت دنيا و آخرت جامعه قدم مىگذارد و به مسئوليت‌هايش عمل مىكند ؛ بنابراين نبىّ ، رسول و ولىّ مظهر و تجلى انسان كاملِ مكمِّل‌اند . در عصر و دوره حاضر ، امام خمينى يكى از مصاديق آشكار انسان كامل عرفانى در رتبه وجودى خويش بود كه رداى امامت و رهبرى جامعه را بر دوش گرفت و عَلَم هدايت و تربيت عقلى ، معنوى و اجتماعى را بلند كرد و صَلاى بيدارى جامعه و نغمه اقامه عدالت سر داد . او خود سفركرده اسفار عرفانى بود كه مىتوان به جرأت گفت انقلاب اسلامى و نظام جمهورى اسلامى ، رهاورد سفر سلوكى - عرفانى او بوده است .