پيشرفت‌هاى علمى از موهبت هاى الهى براى اين عالم بزرگوار بود . به عبارت ديگر ، مقام علمى او ، هم « ذاتى » است بدين معنا كه از هوش ، ذكاوت و استعداد ذاتى او مى جوشد ، هم « موروثى » است كه از شرايط خانوادگى و ژنتيكى او ناشى مىشود ، هم « اعطائى و اشراقى » است كه از تقوا ، صفاى دل و نورانيت باطن او سرچشمه مى گيرد كه « العلم نور يقذقه الله فى قلب من يشاء » و هم « اكتسابى » است كه از كوشش و تلاش بى وقفه او حاصل مىشود . علاوه بر همه اينها ابزار ، شرايط و زمينه هاى طبيعى ديگرى نيز از قبيل اساتيد بزرگ و بلند پايه حوزه هاى مختلف علمى و حلقات متنوع درسى براى او فراهم بود . استفاده كامل و بهينه از اين شرايط ، همراه با موهبت هاى الهى از خصوصيات روحى اين بزرگوار بود و نتيجه همه اين عوامل و شرايط نيز به طور طبيعى ، نيل و ارتقا به مراتب و كمالات عاليه علمى است . منش عرفانى : روش عرفانى او بر تزهد منفى و دنيا گريزى نيست . او جامعيتى مى طلبد كه آدمى هم در جمع زندگى كند و هم خلوت خوش خويش را داشته باشد . و هنر اين است كه انسان بتواند همه چيز را با هم جمع كند و ديندار باشد . سيد محمد حسن قاضى نقل مىكند : روش آقاى قاضى بر خلاف استاد استادشان ، ملا حسينقلى همدانى بود . ايشان انسانى بسيار بزرگ و وارسته و عارفى بى بديل بودند ، و روششان بر ترك دنيا و دل كندن از آن بود ، ولى آقاى قاضى اينطور نبودند و مى فرمودند : « دنيايتان را داشته باشيد ، همسر ، فرزندان و تنعمات مادى خدادادى را داشته باشيد و در همين زندگى طبيعى و عادى ، سير و حركت به سمت خدا و معنويت هم باشد . » و از اين رو ظاهر ايشان بسيار مرتب و تميز بود . موها و دست هايشان را حنا مى زدند و به تميزى كفش خيلى اهميت مى دادند و عطر و بوى خوش استعمال مى كردند و مى فرمودند : « اين بدن استر ماست و بايد به آن رسيدگى كرد . » فقر واوج توكل : در مورد ساده زيستى علامه بزرگوار ببينيم نقل منابع معتبر از زندگى ايشان را : خانه اش ساده و محقر است . كلاس ها همان جا برگزار مىشود ! « كف منزل خالى از هر فرشى است و تنها يك گليم نايلونى خوشرنگ در آن انداخته شده كه آن را هم عموى ايشان