روزه سؤال 79 . اگر كسى روز آخر شعبان را كه حاكم حكم كرده به اينكه آخر شعبان است به نيت قضا روزه بگيرد و بعد از ظهر روزه خود را با عمل حرام مثل وطى حيوانات باطل نمايد و سپس معلوم شود كه آن روز روز اول ماه رمضان بوده است حكم روزه و كفاره آن چه مىشود ؟ جواب : در اين فرض بايد از عمل حرام خود توبه نمايد و روزه قضاى او باطل است و قضاى ماه رمضان را هم بايد بگيرد و چيز ديگرى بر او نيست « 1 » . سؤال 80 . در روز روزه اگر بخوابد مىداند يا احتمال مىدهد از خون چيزى پايين مىرود آيا مىتواند بخوابد ؟ جواب : در صورتى كه ترك خوابيدن براى او حرجى نباشد نبايد بخوابد در صورت علم و يا احتمالى كه عقلايى باشد و موجب اطمينان شود و اگر حرجى است مىتواند بخوابد و ظاهر آن است كه اگر چيزى فرو رفت روزه او قضا ندارد مثل كسى كه مىداند اگر بخوابد در خواب محتلم مىشود و ترك خواب براى او حرجى باشد ولى احتياط آن است كه قضاى آن را بجا آورد . سؤال 81 . هل يصح الصوم ممن كان مسافراً و وصل إلى وطنه قبل الزوال مع علمه فى الليل بأنه لا يقدر على الغسل و لا التيمم قبل الفجر فاجنب نفسه متعمداً فى السفر أم لا ؟ فعلى الأول فهل يلحق الإجناب العمدى فى السفر بعد الفجر أيضاً به أم لا ؟ جواب : الظاهر ان المسافر الذى وصل إلى وطنه قبل الزوال و لم يطعم يصح منه النية فيصح منه

--> ( 1 ) فليس عليه كفارة قضاء شهر رمضان بعد الظهر لأنه ليس قضاء بل كان من شهر رمضان و ليس عليه كفارة افطار شهر الصيام لعدم التفاته إلى كون الشهر شهر الصيام و التفاته إلى حرمة العمل لايكفى للزوم الكفارة . لأنه لم يتعمد فى افطار شهر الصيام و إن كان افطاره عن عمد به لحاظ أصل الصوم .