الشيخ محمد علي اسماعيل پور القمشه‌اى

179

الدلائل الظاهرات (استفتائات واستدلالات)

مىشود مصرف نمود ؟ جواب : واجب آن است كه نماز و روزه او را اگر به ذمه دارد مقدم بدارند اگر از اصل مال مقدم نداشتند و اگر موردى را معين نموده است بايد در آن مورد مصرف شود و نماز و روزه او را از اصل مال بردارند بنابر احتياط واجب . مسأله 373 . كسى كه وصيت كرده براى او نماز و روزه استيجار كنند اين وصيت به مقدار ثلث مال نافذ است و بيشتر از ثلث را بايد ورثه اجازه دهند . سؤال 374 . آيا وارث اگر وصيت به زيادتر از ثلث را در زمان حيات موصى امضا كند در زمان حيات او مىتواند از آن برگردد يا خير ؟ جواب : اشكالى نيست كه بعد از مردن موصى نمىتواند از اجازه خود برگردد و همچنين است در زمان حيات موصى نمىتواند از اجازه خود برگردد . « 1 » سؤال 375 . شخصى وصيت كرده كه از ثلث او مقدارى به وارث صغير او بدهند وقتى مرده وارث صغير او كبير شده‌اند آيا مقدار ثلث كه سهم صغير بوده از مال كيست ؟ جواب : وقتى صغير كبير شد ديگر موضوع براى وصيت نيست و وراث همه مساوى هستند و كما فرض الله بايد تقسيم آنها شود مگر اينكه ثابت شود كه صغير بودن موضوعيت نداشته و مراد موصى وصيت براى شخص بوده چه صغير باشند يا كبير و عنوان صغر درآن حال عنوان مشير بوده باشد .

--> ( 1 ) و اجمال دليل اينكه صحيح محمد بن مسلم كه در كتاب جواهر و مستمسك متعرض آن شده‌اند و در كتاب وصاياى وسائل جلد 13 مىباشد اطلاق دارد و شامل زمان حيات موصى هم مىشود اگر در صدر آن سؤال از برگشتن از اجازه بعد از مردن موصى است ولى سؤال مقيد جواب را مقيد نمىكند و بعيد نيست كه بگوييم ارتكاز عقلا و متشرعه هم بر لزوم اين اجازه است كه نحوى از معاهده است و برگشتن از آن را نوعى نامردى مىدانند . و السيد الخوئى فى المنهاج أيضاً صرح بعدم جواز الرجوع حين الحياة و بعدها و فى الجواهر أيضاً ( ج 28 ص 286 ) نسب هذا المعنى إلى بعض الفقهاء فارجع .