عقل و علم بشر مصالح و مفاسد آن را نمىتواند درك كند و لكن در واقع و نفس الامر مصالح و مفاسدى داشته كه اوامر و نواهى بدان تعلق گرفته است . از مطالب فوق استفاده شد كه آن چه در شريعت مطهر اسلام قانون گذارى شده ، نسبت به احكام پنجگانه تكليفيه ( وجوب ، مستحب ، حرمت ، كراهت و اباحه ) و احكام وضعيه ( مثل جزئيت ، شرطيت ، مانعيت ، صحت ، فساد و غير آن ) همه و همه از روى حكمت و مصلحت شخصى يا نوعى ، روحى و معنوى يا مادى دنيوى يا اخروى بوده است . هرچه را خداوند به آن امر فرمود ( الزامى يا غيرالزامى ) در آن مصلحتى يا مصالحى بوده چه فردى يا اجتماعى و آن چه را نهى فرمود ( تحريمى يا تنزيهى ) داراى مفاسد و ضررهاى شخصى يا نوعى ، جسمى يا روانى و معنوى بوده است . برحسب قواعد عقلى و براهين منطقى كه از طرف متكلمين شيعه به اثبات رسيد تمام مذاهب الهى ، احكام و دستورات دينى آن‌ها از روى حكم و مصالح است ؛ چرا كه قانون گذار اسلام و مذهب حضرت موسى ( ع ) و حضرت مسيح ( ع ) يكى است . « 1 » و در هر زمانى براى همان مردم ، شريعتى نازل شد « لانفرق بين احد من رسله » يعنى در حقانيت ، فرقى بين سلسله پيامبران نيست . اگرچه بعضى بر بعضى برترى داشته باشند « تلك الرسل فضلنا بعضهم على بعض » « 2 » اگرچه تشريع احكام و برنامه‌هاى دينى درشرايع حقه ديگر ( مثل شريعت ابراهيم

--> ( 1 ) . يعنى احكام حقه الهى در هر عصرى از روى مصالح وضع شده چنان چه در توريه ، آيه 4 باب 7 سفر تثنيه مىگويد : دختر به كفار مده و از آن ها دختر مگير ؛ زيرا اولاد تو را از متابعت من بر خواهند گردانيد . در اين عبارت تصريح دارد به اين كه اين حاكم براى مصلحت تشريع شد . ( 2 ) . بقره / 253 ؛ يعنى اين سلسله پيامبران بعضى از آن ها بر بعضى برترى و تفوق دارند . نبى اعم است از رسول و رسول برترى دارد ؛ زيرا نبى شخصى را گويند كه از جانب خداوند به او وحى برسد به نحوى از انحاء وحى چه مامور به تبليغ هم باشد يا نباشد و رسول آن است كه مامور به تبليغ باشد براى عده محدود يا غير محدود . در ميان پيامبران پنج نفر آن ها اولوالعزم بودند كه علاوه بر مقام رسالت داراى كتاب و شريعت خاصه و دين آن ها ناسخ شريعت گذشته بوده و آن ها نوح و ابراهيم و موسى و عيسى و محمد بن عبدالله ( ص ) مىباشند و افضل بر انبياء و رسل هستند و پيغمبر خاتم ( ص ) تفوق و برترى بر همه انبياء و رسل دارد .