هفتم : اطمينان و رضا ، فلسفه‌ى نماز از كلام الهى استفاده مىشود كه يكى ديگر از حكمت‌ها و فلسفه‌هاى نماز ، رضا و اطمينان قلبى است ، چنانچه آيه‌ى كريمه مىفرمايد : « الذين آمنوا و تطمئن قلوبهم بذكر اللَّه ألا بذكر اللَّه تطمئن القلوب » ؛ « 1 » « آنها كسانى هستند كه ايمان آورده‌اند و دل‌هايشان به ياد خدا مطمئن ( و آرام ) است ؛ آگاه باشيد ، تنها با ياد خدا دل‌ها آرامش مىيابد . » آرى آگاه باشيد كه به وسيله‌ى نماز يا به وسيله‌ى ياد از خدا ، قلب‌ها آرام مىگيرد واضطراب و تزلزل خاطر رفع مىشود . « 2 » و نيز در آيه‌ى شريفه‌ى ديگر مىفرمايد : « و سبّح به حمد ربّك قبل طلوع الشمس و قبل غروبها و من آناء الليل فسبّح و أطراف النهار لعلّك ترضى » ؛ « 3 » « و پيش از طلوع آفتاب و قبل از غروب آن ، تسبيح و حمد پروردگارت را بجا آور ؛ و همچنين

--> ( 1 ) . رعد / 28 . ( 2 ) . مراد از « ذكر » ، يا خصوص نماز است ؛ يا مطلق ذكر ، كه يكى از مصاديق آن نماز است . ( 3 ) . طه / 130 ؛ اين آيه هم مثل آيه‌ى قبل يا مختص به نمازهاى پنجگانه در وقت‌هاى مختلف شب و روز است ؛ يا مراد اعم از نماز است .