پاسخ اين شبهه از گذشته روشن است . زيرا تشيع فكرى كاملا عربى است ، اعتقاد به انتصاب على ، هم در زمان پيامبر و هم پس از وى و در لحظات آغازين انتصاب ابو بكر ميان ياران برجسته‌ى پيامبر وجود داشت و اين مهم ، بارها در منابع اهل سنت آمده است . سلمان مىگفت : ما با رسول خدا بر اين بيعت مىكرديم كه خيرخواه مسلمانان باشيم و به على بن ابى طالب اقتدا كنيم و پيشوايى او را بپذيريم . بايعنا رسول اللّه على نصح للمسلمين و الائتمام بعلى بن ابى طالب و الموالاة له . « 1 » ابو سعيد خدرى كه مىگفت : مردم به پنج چيز فرمان داده شدند ، چهار چيز را گرفتند و يكى را رها كردند . امر الناس به خمس ، فعملوا باربع و تركوا واحدة . از او پرسيده شد آن چهار تا كدام است ، گفت : الصلاة و الزكاة و الصوم و الحجّ . گفتند آنچه ترك شده چيست ؟ گفت : ولاية على بن ابى طالب . به او گفته شد اين مانند آنها واجب است ؟ گفت : آرى . « 2 » همچنين ابو ذر ، عمار ياسر ، حذيفة بن يمان ، خزيمة بن ثابت ( ذو الشهادتين ) ، ابو ايوب انصارى ، خالد بن سعيد بن العاص ، قيس بن سعد بن عبادة ، مقداد بن الاسود ، عباس بن عبد المطلب ، اعتقاد به وصايت و امامت على داشته‌اند . « 3 » ثانيا : در آغاز مسلمان شدن فارسها ، آنان همگى اهل سنت بوده‌اند ، علاوه اينكه شيعيان در آغاز همه عرب بوده و در كشورهاى عربى مىزيسته‌اند . حتى شهر قم بر اساس نصوص تاريخى ، شهرى عربى است و محل سكونت اشعرىها

--> ( 1 ) - الشيعة فى احاديث الفريقين ، ص 24 . ( 2 ) - الشيعة فى احاديث الفريقين ، ص 24 . ( 3 ) - الشيعة فى احاديث الفريقين به نقل از ابو حاتم سهل بن محمد ابن عثمان سجستانى و . . . ، ص 25 .