ابى بشر نقل مىكند كه از سعيد بن جبير پرسيدم آيا مراد اين آيه عبد اللّه بن سلام است ؟ وى گفت : چگونه اين مطلب درست باشد در حالى كه اين سوره مكى است و عبد اللّه بن سلام در « مدينه » مسلمان شده است . « 1 » فخر رازى بدون آوردن هيچ برهانى ادعا كرده است ممكن است تمام سوره مكى بوده ولى اين يك آيه‌ى مدنى باشد . « 2 » - . . . وَ تَعِيَها أُذُنٌ واعِيَةٌ . « 3 » « . . . و گوشهاى شنوا آن را دريابد . » « تفسير طبرى » ، « تفسير ابن كثير » ، « تفسير در المنثور » ، « تفسير كبير » و « كنز العمال » ، رواياتى نقل كرده‌اند كه مراد از گوش شنوا ، على بن ابى طالب است . مطابق اين روايات ايشان گفته است : من چيزى از رسول خدا نشنيده‌ام كه فراموش كرده باشم . ما سمعت شيئا من رسول اللّه فنسيته . « 4 » 2 - در منابع شيعى رواياتى آمده است كه دلالت بر نوعى دانش خاص براى امامان مىنمايند : - ربعى بن عبد اللّه عن ابى عبد اللّه : ابى اللّه ان يجرى الاشياء الا بأسباب فجعل لكل شىء سببا و جعل لكلّ سبب شرحا و جعل لكل شرح علما و جعل لكل علم بابا ناطقا ، عرفه من عرفه و جهله من جهله ، ذاك رسول اللّه و نحن . « 5 » « ربعى نيز از جعفر صادق نقل مىكند كه خدا پرهيز دارد از اينكه امور را از غير مسير خود جارى كند ، او براى هر چيزى سببى قرار داده و براى هر سببى راهى معين نموده و هر راهى

--> ( 1 ) - تفسير جامع البيان ، ج 13 ، ص 232 ؛ تفسير قرطبى ، ج 9 ، ص 336 . ( 2 ) - تفسير كبير ، ج 19 ، ص 70 . ( 3 ) - حاقة ، 12 . ( 4 ) - تفسير طبرى ، ج 29 ، ص 31 ؛ تفسير ابن كثير ، ج 4 ، ص 413 ؛ تفسير در المنثور ، ج 6 ، ص 260 ؛ تفسير كبير ، ج 30 ، ص 106 ؛ كنز العمال ، ج 6 ، ص 408 . ( 5 ) - كافى ، ج 1 ، ص 183 .