ترجمه فنى شده و حاصل آن چيزى جز ارائه متن عاميانه به جاى تخصصى نخواهد شد . 3 - امانت دارى از برجسته‌ترين ويژگيهاى مترجم ، امانت دارى اوست . متنى كه در اختيار او قرار گرفته است چون مرده‌اى بىجان بر سكوى غسالخانه است كه غسال به هر شكل كه بخواهد با او رفتار مىكند و او قدرت هيچ عكس‌العملى را ندارد . بى ترديد ترجمه نادرست ، نه تنها موجب ارائه متن ناقصى به مخاطب مىشود بلكه هتك حرمت جدى ماتن اوليه است و اين از گناهان بزرگ شمرده مىشود . 4 - بهره‌گيرى از منابع بهتر مترجم در ترجمه لغوى واژه‌ها بايد به كتب لغوى معتبر رجوع كند ، كتبى كه نگارش آنها به زمان نگارش متن نزديكتر باشد در اولويت قرار دارند چرا كه گذشت زمان در مفاهيم الفاظ بدون تأثير نيست . در اين‌باره توجه به كتاب لغت « العين » نوشته خليل بن احمد براى مفردات قرآن كريم و نيز كتاب مجمع‌البحرين براى متون روائى شيعى و نهايه ابن اثير براى متون روائى اهل سنت سفارش مىشود . 5 - استفاده از واژه‌هاى مناسب هرچند برخى ترادف را در لغت عرب نمىپذيرند و مىگويند هر كدام از واژه‌هاى مترادف براى حالتى از حالات خاص موضوع ، وضع شده‌است ، ولى گاهى اين حالات چنان به هم نزديك است كه عرف جز ترادف از آن چيزى درك نمىكند و علومى چون وجوه و نظائر در همه لغات و حتى لغت عرب همين موضوع را بررسى مىكند . مترجم بايستى سعى كند در مقابل هر واژه‌اى از متن ، معادلى كه نزد مخاطب مأنوس‌تر است تهيه نمايد . طبعاً در اين صورت سرعت انتقال مفاهيم چنين ترجمه‌اى به ذهن مخاطب بسيار بيشتر خواهد شد .