مىكند ، و گفتند : آيا به غير اين ( آنها به من اشاره كردند ) كسى به تو ايمان مىآورد ؟ . حضرت در پايان اين خطبه به ذكر اوصاف ديگرى از خود مىپردازد و مىفرمايد : من از كسانى هستم كه در راه خدا از هيچ ملامتى نمىترسند ، از كسانى هستم كه چهره آنها چهره صديقين و سخن آنان سخن نيكوكاران است . شب‌زنده‌داران به عبادت و روشنىبخش روزند ، به ريسمان قرآن تمسك جسته و سنت‌هاى خدا و رسولش را احياء مىنمايند ، نه تكبر مىورزند و نه برترى مىجويند ، آنان كه نه خيانت مىكنند و نه به فساد مىكشانند ، دلها و قلب‌هايشان در بهشت است و پيكرشان در حال انجام وظيفه . امام عليه السلام در خطبه 154 فضائل اهل‌بيت عليهم السلام را بيان نموده‌است و از جمله مىفرمايد : « نحن الشِّعارُ ، وَالْاصْحابُ ، وَالخَزَنَةُ ، وَالْابْوابُ ، وَلا تُؤْتىَ البُيُوتُ الّا مِنْ ابْوابها » . ما محرم اسرار حقّ و ياران صادق و گنجينه‌ها و درهاى علوم پيامبريم . و كسى به خانه جز از در وارد نمىشود . ابن ابىالحديد در تفسير اين خطبه مىگويد : اميرالمؤمنين ( عليه السلام ) هرچند به خود ببالد و مناقب و فضايل خود را با زبان فصيحش كه خداوند تنها به وى مرحمت كرده بيشتر و بيشتر بگويد ، همه گفته‌هايش يك دهم آنچه را كه پيامبر خدا ( صلى الله عليه و آله ) در وصف او فرموده‌است نخواهد شد . البته مراد من از فرموده‌هاى پيامبر ( صلى الله عليه و آله ) در مورد او ، اخبارى كه اماميه مطابق آن به امامت حضرت استدلال مىكنند ، چون حديث غدير ، حديث منزلت ، داستان برائت ، حديث مناجاة ، داستان خيبر ، حديث يوم‌الدار در مكه ، و غير اينها نيست ، بلكه اخبار مخصوصى است كه پيشوايان حديث در وصف على ( عليه السلام ) از