جهان است . اين جهان از روزى كه خداوند آن را آفريد ، كرات و سياراتش را ايجاد كرد و خلق كرد و حركات اين‌ها را انجام داد ، از آن روز دنيا شروع شد و تا روزى كه قيامت قيام كند ، اين دنيا اين مدت مديد يك معنا از معانى دنياست كه ابتدايش شروع شدن و خلق شدن ثوابت و سيارات است . و انتها و آخرش عبارت از صيحه آسمانى و اول روز قيامت و شروع شدن ليلة القيامة است ، شروع شدن روز قيامت است ؛ زيرا كه قيامت شب دارد و قيامت روز دارد . آيه مىگويد : « إِذَا الشَّمْسُ كُوِّرَتْ * وَ إِذَا النُّجُومُ انْكَدَرَتْ * وَ إِذَا الْجِبَالُ سُيِّرَتْ * وَ إِذَا الْعِشَارُ عُطِّلَتْ * وَ إِذَا الْوُحُوشُ حُشِرَتْ * وَ إِذَا الْبِحَارُ سُجِّرَتْ » ؛ « 1 » آن گاه كه خورشيد به هم درپيچد ، و آن گه كه ستارگان همى تيره شوند ، و آن گاه كه كوه‌ها به رفتار آيند . وقتى شتران ماده وانهاده شوند ، و آن‌گه كه وحوش را همى گرد آرند ، درياها آن‌گه كه جوشان گردند . اين‌ها معنايش اين است كه شب قيامت شروع مىشود ، آفتاب تيره مىشود ، ستارگان بىنور مىشوند . « وَ السَّمَاوَاتُ مَطْوِيَّاتٌ بِيَمِينِهِ » ؛ « 2 » و آسمان‌ها درپيچيده به دست اوست . تمام آسمان‌ها را پروردگار در قبضه قدرتش مىپيچد و در گوشه‌اى از عرش يا كرسى طرحش مىكند و عالم ظلمانى مىشود و شب قيامت شروع مىشود . تا آن گاه كه روز قيامت شروع بشود : « وَ أَشْرَقَتِ الْأَرْضُ بِنُورِ رَبِّهَا ؛ و زمين با نور پروردگار روشن شود . « وَ وُضِعَ الْكِتَابُ وَ جِىءَ بِالنَّبِيِّينَ » ؛ « 3 » و كارنامه [ اعمال در ميان ] نهاده شود ، و پيامبران و شاهدان را بياورند . كه آن روز ، روز قيامت است .

--> ( 1 ) سورهء تكوير ، آيهء 1 - 6 . ( 2 ) سورهء زمر ، آيهء 67 . ( 3 ) سورهء زمر ، آيهء 69 .