حال ، در ضمن اين كه عواطف بىپايان اين رهبر بزرگ عالم تشيع نسبت به يك شاگرد ناشناسش روشن مىشود . فهرست دروس آن حضرت در مدت چند جلسه به قرار زير است : 1 . جذب شاگرد با اندك تناسبى كه احتمال لياقت و رشد در چهره وى مشاهده شود و اين روش پىريزى برنامه سوادآموزى را با طرزى عجيب تعليم مىكند . 2 . جست و جو از روابط ياران و دوستان و ابلاغ اين هدف كه انسان‌هاى كامل و همكيشان يك مكتب بايد پيوسته از حال يكديگر مطلع باشند و پرس و جو كنند . و اين برنامه در مكتب انبيا از اهم مطالبى است كه آيات و اخبارم تواتر گوياى لزوم و مؤكد مواظبت آن است . 3 . رسيدگى و يارى انسان‌ها به وضع همديگر و رساندن سود و اعانت كامل كه فرمود : « خَيْرُ الْمُسْلِمِينَ مَنْ وَصَلَ وَ أَعَانَ وَ نَفَعَ ؛ امتياز هر فردى از افراد مسلمين را بدان تشخيص ده كه صله و يارى و نفعش به مسلمان‌ها بيشتر باشد » كه امام فرمود : الْمُؤْمِن . . . قَلِيلَ الْمَئُونَةِ كَثِيرَ الْمَعُونَة ؛ « 1 » مؤمن . . . در بارهء مصارف داخلى خويش ساده و كم خرج‌تر و اعانت و خيراتش وسيع و بيشتر باشد .

--> ( 1 ) مستدرك الوسائل و مستنبط المسائل ، ج 11 ، ص 180 .