رحمان گرونده توحيد را با گماردن اين فرشتگان در پيمودن راه سعادت يارى مىدهد و قرآن مجيد بدين معنا اشاره مىكند . محافظين غيبى ، انسان را تا دم مرگ هديت و حراست مىكنند . در كتاب آسمانى ما چنين آمده است : « وَ هُوَ الْقَاهِرُ فَوْقَ عِبَادِهِ وَ يُرْسِلُ عَلَيْكُمْ حَفَظَةً حَتَّى إِذَا جَاءَ أَحَدَكُمُ الْمَوْتُ تَوَفَّتْهُ رُسُلُنَا » ؛ « 1 » او خداى مقتدر و مسلط و قاهر بر همه موجودات و قدرت قاهر او بر سر همه بندگان است . او به سوى شما و به منظور هدايت و تعليم و حفظ دل‌هاى شما از انحراف و تن‌هاى شما از آسيب ، نگهبانانى گسيل مىدارد آنان پيوسته مشغول انجام وظيفه‌اند تا آن گاه كه مأموران قبض ارواح به سراغ شما بيايند . واژه ( حفظة ) جمع حافظ به معناى نگهبان است و آنها گروه‌هاى مختلف‌اند كه گروهى مخصوص حفظ افكار بشر از انحرافات اعتقادى هستند و چون خداوند بشر را در همه كارهاى خويش حتى در انتخاب مكتب و دين نيز آزادى تكوينى داده محافظت فرشتگان تنها از راه نصيحت و رهنمود و القاء مفاسد راه‌هاى باطل و ارائه مصالح راه‌هاى حق است و درست همانند معلمى هستند كه حق زدن و اجبار كودك را نداشته باشد ولى موظف گردد از راه تعليم و هدايت او را به سوى كمال برد . در معناى آيهء شريفه « فَالزَّاجِرَاتِ زَجْراً » ، « 2 » چنين گفته‌اند : خداوند سوگند ياد مىكند به مقام فرشتگانى كه موظف به حال انسان‌اند و پيوسته بر دل‌هاى آنان سخنانى را كه از زشتى باز دارد و از هوى و هوس منصرف كند مىخوانند و بدين وسيله او را از سقوط و انحطاط مصون مىدارند . در خاتمه ، به عنوان تذكر عرض مىشود غرض از توصيف فرشتگان ، قبل از آن كه از خدمات نهانى آنان سخن گوييم ، آن بود كه مسألهء فرشتگان در ميان جوامع ما بدان اندازه كه بايد مورد توجه قرار گيرد ، نبوده است ؛ در حالى كه قرآن مجيد از آنها بسيار

--> ( 1 ) سورهء أنعام ، آيهء 61 . ( 2 ) . سورهء صافات ، آيهء 2 .