نام مىبرد و تجليل مىكند ؛ به طورى كه اعتقاد بدان‌ها را جزء عقايد لازمه و در شمار عقيده به توحيد و رسالت و معاد در مىآورد و انكار برخى از آنها را كفر مىداند . و چون به دقت بنگريم مطلب را چنين مىيابيم ؛ چه آن كه آنها متصديان تام الاختيار در مديريت عالم وجودند و هيچ حركت و سكونى در شؤون جهان هستى انجام نمىگيرد ، جز آن كه تحت اراده آنها - كه نشأت يافته از ارادهء اللَّه و واسطه در مشيت اللَّه است - و به تدبيرات آنها انجام مىبايد . آرى ، هر گاه خداوند در كلام آسمانى خويش از ذات يكتاى خود به عنوان جمع تعبير مىكند كه ما چنين گفتيم و چنين كرديم . مقصود از اين تعبير خود حق و فرشتگان است كه مقربان درگاه اويند و در برخى از دعاهاى وارده امامان ما آنها را وسيله سوگند در حوايج خويش قرار داده‌اند و در قرآن مجيد آنها را جزء شفاعت كنندگان بشر معرفى مىكنند و بالجمله اينان انوار بىنهايت علوى هستند كه يكى از نهادها و شعبه‌هايشان طواف كنندگان حرم دل‌ها و الهام بخشندگان قلوب انسان‌هاست . اميد آن كه از اين آموزگاران صميمى و با اخلاص تعاليم عاليه الهى را فرا بگيريم و آن گاه كه چيزى در قلب ماها الهام نمودند ، شتابان به سويش حركت كنيم و عمل نماييم تا شكرانه نعم حق و زحمات آنان فراهم آيد . و بسى جاى تأسف است از جامعه بشرى امروز كه چگونه چشم‌دل از حقايق پشت‌پرده فرو بسته و از خداى بزرگ و مقربان درگاه و مطيعان حيطهء قدرتش غفلت كرده‌اند . خداوندا ، از كرمت آن خواهيم كه چشم قلبمان به سوى حقايقى كه بايد دريابد بنگرد و روحمان با معارفى كه بايد درك كند ، آشنا شود و مغز و فكرمان عقايدى را كه بايد بفهمد ، باور نمايد و انداممان حركات و رفتارى را كه سزاوار شدن است ، تحقق بخشد و همت و عزممان وظايفى را كه شايسته عمل است ، پياده كند . آن باشيم كه تو مىخواهى ، آن كنيم كه تو مىگويى ، آن گوييم كه تو دستور دادى و آن شويم كه تو مىپسندى . والسلام .