بعضى از جاها هست كه انسان از خدا غفلت هم داشته باشد ، آن ضرر ندارد ؛ اما در مواقع حساس ، انسان بايد خدا را ياد كند : اذكر اللَّه فى ثلاث : عند همك اذا هممت . يكى آن‌جا كه مىخواهى تصميم بگيرى . حالا مىخواهى تصميم فردى بگيرى يا تصميم اجتماعى ، آن‌جا يعنى « عند ارادتك و عزمك اذا عزمت » . مىخواهيد براى يك كارى تصميم بگيريد ، در مقام تصميم‌گيرى خدا را فراموش نكنيد ؛ زيرا آن محل ، محل خاصى است ، مبدأ كارى است ، « عند همك اذا هممت » و بسا شده انسان‌ها در مقام تصميم‌گيرى راه بهشت را انتخاب كرده‌اند و عده‌اى راه جهنم را . يك نفر در يك شب تصميم‌گيرى اشعارى ذكر كرد ، آخرش هم گفت : و ما عاقل باع الوجود بدين ؛ هيچ عاقلى نقد را به نسيه نمىفروشد . يك چنين تصميمى گرفت و شد آنچه كه شد ! اما يك مؤمن ديگرى تصميم ديگرى گرفت . كار بر مرحوم شيخ فضل‌اللَّه نورى مشكل شد . بالاخره محكوم به اعدام شد ، شبانه نگه داشتند كه فردا بر سر دار برود . آن گاه عده‌اى از دوستانش آمدند و گفتند كه آقا اجازه بدهيد فردا اول صبح پرچمى به عنوان پناهگاهى به شوروى قديم ( به روسيه ) بر سر در خانه شما بزنيم تا از مرگ نجات پيدا كنيد . آن‌جا يك اراده‌اى كرد كه جاى تصميم‌گيرى است . گفت ابداً چنين نخواهد بود . بگذار من بر سر دار در كشور خودم بروم ، اما چنين تصميمى را نگيرم و مىگويم جاى بسيار تأسف است . وقتى كه آن آقا را به سوى چوبه دار مىبردند مىگفت : با مسجد و منبر نشود دعوى توحيد * منزلگه مردان موحد سر دار است معناى تصميم اين است : « عند همك اذا هممت » . آن گاه كه تصميم مىگيريد ، خدا را فراموش نكنيد . خدايا ، آن كن كه در هر مرحله كه تصميمى مىگيريم ، چه تصميم فردى و چه تصميم اجتماعى ، تو را از ياد فراموش نكنيم . من به برادرها و خواهرها توصيه مىكنم