مورد تعظيم و تكريم و به عقيده طايفه اماميه ، معصوم از گناه و خطا و اشتباه‌اند . از ديدگاه شيعه ، چون طول مدّت زندگى امامان معصوم ( تا غيبت آخرين آنان ) ، تا سنه 260 هجرى بود ، بنا بر اين ، احاديث پيامبر صلى الله عليه و آله و سنّت آن حضرت ، تا سنه مزبور ، مصون از خطا و اشتباه بوده است و سلسله راويان غير معصوم ، مربوط به فاصله زمانى ميان ما و آخرين معصوم است . ولى از نظر اهل سنّت ، سلسله روات غير معصوم ، از حين ارتحال پيامبر اكرم صلى الله عليه و آله آغاز مىشود . به تعبير ديگر ، عمر پيامبر اسلام از جنبه بيان شريعت و مصون داشتن احكام الهى و معارف اسلامى و حلال و حرام دينى ، در ديدگاه اهل سنّت ، 23 سال ( يعنى از هنگام بعثت تا زمان رحلت آن حضرت ) و از نظر شيعه ، 273 سال ( يعنى از بعثت پيامبر تا حين رحلت امام يازدهم ) است . در نتيجه ، احكام و معارف اسلامى و علوم رسيده از معصوم ، از نظر شيعه ، در كميت ، زيادتر و در كيفيت ، قريب العهد به زمان معصوم است و از نگاه عامّه ، مجموع احاديث نقل شده و فراگرفته شده ، محدود به همان مدّت 23 سال است ، با فاصله‌اى بيشتر و عهدى طولانىتر . ضمناً روشن شود كه فرقه شيعه معتقد است پيامبر گرامى ، تمام آنچه را كه براى جوامع بشرى لازم است ، اعمّ از احكام اصولى و فروعى و غير اين دو ، براى خلفاى معصوم خود بيان و به آنها منتقل نموده و در نزد آنها وديعه است . طبق احاديثِ رسيده ، كه از آن جمله ، كلمات پيامبر گرامى در خطبه حَجّة الوداع است . آن حضرت ، بارها به اين موضوع تصريح فرموده‌اند كه : يا ايها الناس ! واللَّه ما مِن شى ءٍ يقرّبكم من الجنّة و يباعدكم من النار الّا و قد أمرتُكم به ، و ما مِن شى ءٍ يقرّبكم من النار و يباعدكم من الجنة الّا و قد نَهَيتكم عنه ؛ [ اى مردم ! هيچ چيزى كه شما را به بهشت نزديك گرداند و از آتش دور سازد نيست ، مگر آن كه من شما را بدان امر كرده‌ام و هيچ چيزى كه شما را از بهشت