مقدّمهء مؤلّف بسم اللَّه الرحمن الرحيم الحمد للَّه‌رَبِّ العالَمينَ ، وَ الصلاةُ وَ السَّلامُ عَلى مُحمّدٍ وَ آلِهِ الطّاهِرينَ ، وَ لَعْنَةُ اللَّه عَلى أعدائِهم أجْمَعينَ . حمد و سپاس از آنِ خداى رحمان است كه نوع بشر را بيافريد و او را به نعمت خِرد برگزيد و بدين وسيله ، خود را بر او معرّفى نمود . هدف خداوند از آفرينش ، شناساندن ذات اقدس خويش و تسليم و طاعت اين نوع در مقابل فرامين او و پيمودن راه تكامل انسانى و به سعادت ابدى رسيدنِ او است . خداى بزرگ در تحقّق بخشيدن به اين هدف ، نخست برنامهء تعليم و تربيت انسان را در عالم بالا تنظيم و به وسيلهء گرامىترين فرشتگانش بر انبياى عظام فرو فرستاد و بر عهدهء آنان گذاشت [ تا ] با كمال دقّت ، آن را به جوامع انسانى ، در كلاس وسيع اين جهان ، ابلاغ و تعليم نمايند ؛ و راه مستقيم و منحرف را بر اين قافلهء عظيم ، در بُعد اعتقادى و اخلاقى و عملى ، ارائه دهند ؛ و از عاقبت سعادت آفرينِ طاعت و شقاوت‌زاى طغيان ، آگاهشان سازد . ذات اقدسش ، چنين فرمان داد كه : انسان‌ها را در انتخاب راه خير و شر ، آزاد گذارند تا به اختيار و گزينش خويش ، در مسير حركت انتخابى خود ، قرار گيرند ؛