( آيه 34 و 35 ) ( وَ جَعَلْنَا فِيهَا جَنتٍ مّن نَّخِيلٍ وَ أَعْنبٍ وَ فَجَّرْنَا فِيهَا مِنَ الْعُيُونِ * لِيَأْكُلُواْ مِن ثَمَرِه‌ِى وَ مَا عَمِلَتْه‌ُأَيْدِيهِمْ أَفَلَا يَشْكُرُونَ ) تفسير : و در آن باغ هايى از درختان خرما و انگور قرار داديم . تخصيص اين دو نوع ميوه به خاطر كثرت انواع و كثرت منافع آنهاست . ( و چون زراعت و باغ و درخت‌ها بدون آب مثمر ثمر نيست لذا فرمايد : ) و از چشمه‌هاى گوناگون در آن جوشانديم تا سيراب شوند . لِيَأْكُلُواْ مِن . . . : در روى زمين باغ‌ها را قرار داديم تا از ميوهء آن و نتيجه كاركرد دست‌هايشان ( مانند شيره و سركه و شربت و كمپوت ) بخورند و بدانند كه رويش درختان و بارور شدن آنها كار دستانشان نبوده ، پس آيا سپاس نمىگزارند ؟ يعنى لازم است سپاس‌گزارى كنند . تبصره : تفكّر نما در تدبير عليم قدير در اصناف درختان كه سالى يك بار مىميرند و در بهار زنده مىشوند و به حركت درمىآيند و انواع ميوه‌ها را ( هر ميوه را در وقتش ) حاضر مىكنند . چون خوب تأمّل كنى ، درختان باردار ، انواع ميوه‌ها به كف گرفته نزد تو دراز كرده و در صحن باغ ، شاخه‌هاى گل طبق‌هاى رياحين و نسرين و ياسمن به دست برداشته‌اند تا هر كدام را خواهى برگيرى . تأمّل كن در درخت خرما كه چگونه مانند جامه‌ها از تار و پود بافته شده براى محكم بودن و برداشتن خوشه‌هاى سنگين كه از بادهاى تند نشكند ، و براى بناى سقف‌ها و پل‌ها و غيره به كار رود ، و چگونه آن را مانند انسان ، نرينه و مادينه خلق فرموده ، براى توليد ثمره لازم است از نرينه به مادينه بجهانند .