باهره و ملاحظه نكردن به اطراف و جوانب و عواقب خود و در اعراض از آيات بينات ، مانند جماعتى هستند كه در گردن غل داشته باشند و پس و پيش آنها حايل و حاجب باشد و بدان سبب نتوانند پيش پاى خود را ببينند و به اطراف خود نظر كنند . 2 - اخبار است از حال قريش كه هرگاه قصد ايذاى آن حضرت مىكردند قدرت نداشتند بر او نگاه كنند ، چه جاى آن كه دست بگشايند . ( آيهء 10 ) ( وَ سَوَآءٌ عَلَيْهِمْ ءَأَنذَرْتَهُمْ أَمْ لَمْ تُنذِرْهُمْ لَايُؤْمِنُونَ ) تفسير : براى ايشان يكسان است چه بيمشان دهى يا بيمشان ندهى ايمان نمىآورند ؛ يعنى در شقاوت به درجه‌اى رسيده‌اند كه گويا قوهء تشخيص حق از آنها سلب شده ، و چنان در كفر و طغيان فرو رفته‌اند كه موعظه و پند و عدم آن دربارهء آنها يكسان است و انذار ، هيچ تأثيرى در آنها ندارد . ( آيه 11 ) ( إِنَّمَا تُنذِرُ مَنِ اتَّبَعَ الذّكْرَ وَ خَشِىَ الرَّحْمنَ بِالْغَيْبِ فَبَشّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ ) تفسير : جز اين نيست كه تو كسى را بيم توانى داد كه قرآنِ پندآموز را پذيرفته و از آن پيروى كرده و از خداى رحمان كه از حواس نهان است در پنهان خود ترس و خشيت دارد ؛ يعنى انذار تو دربارهء اين گونه انسان‌ها مؤثر است و به آن ترتيب اثر مىدهند . فَبَشّرْهُ بِمَغْفِرَةٍ وَ أَجْرٍ كَرِيمٍ : پس اى پيامبر ، اين قبيل انسان‌ها را به مغفرت و آمرزش و پاداش و اجر پرارزش و گرامى مژده بده .