( آيه 8 و 9 ) ( إِنَّا جَعَلْنَا فِى أَعْنقِهِمْ أَغْللًا فَهِىَ إِلَى الْأَذْقَانِ فَهُم مُّقْمَحُونَ * وَ جَعَلْنَا مِن‌م بَيْنِ أَيْدِيهِمْ سَدًّاوَ مِنْ خَلْفِهِمْ سَدًّا فَأَغْشَيْنهُمْ فَهُمْ لَايُبْصِرُونَ ) لغت : أعناق جمع عُنُق و آن به معنى گردن است . أذقان جمع ذَقَن و آن به معنى چانه است . أغلال جمع غلّ و آن در اين جا به معنى طوقى است از آهن يا غير آن كه در گردن گناهكاران و كافران قرار مىدهند . مقمحون اسم مفعول از مادهء قمح و آن به معنى بلند كردن سر است . تفسير : همانا ما در گردن‌هايشان غل‌هايى قرار داده‌ايم كه تا چانه‌هاى آنها كشيده شده ، پس سرهايشان رو به بالا مانده است ، از اين رو نمىتوانند به خويشتن بنگرند تا با آيات انفسى متنبّه شوند . و ما از جلو رويشان ( روى كفّار ) سدّى و از پشت سرشان سدّى قرار داده‌ايم و آنها را از هر سو پوشانده‌ايم ، يا چشمشان را كور كرده‌ايم ، از اين رو نمىبينند و نمىتوانند اطراف خود را ببينند تا با آيات افاقى متنبّه گردند . تتمّه : مفسّران را چند وجه ديگر نيز هست : 1 - مَثَل است براى كفّار كه بر كفر خود اصرار مىورزيدند و به حجج بيّنه و دلايل واضحه نظر نمىكردند ، و از عناد و انكار به مرتبه‌اى رسيده بودند كه به مصالح دنيا و آخرت خود التفاتى نمىنمودند و در پس و پيش خود نگاه نمىكردند تا عاقبت كار خود را ببينند ، پس معنى آيه اين است كه : ايشان در التفات نكردن به حجج ظاهره و علامات