[ ويژگى قرآن ، پيامبر و مشركان ] ( آيهء 2 - 6 ) ( وَ الْقُرْءَانِ الْحَكِيمِ * إِنَّكَ لَمِنَ الْمُرْسَلِينَ * عَلَى صِرَ طٍ مُّسْتَقِيمٍ * تَنزِيلَ الْعَزِيزِ الرَّحِيمِ * لِتُنذِرَ قَوْمًا مَّآ أُنذِرَ ءَابَآؤُهُمْ فَهُمْ غفِلُونَ ) تفسير : سوگند به اين قرآن حكيم كه مستحكم ، و گوياى حكمت ، و حاكم و داور ميان حق و باطل ، و داراى معارف عقلى و شرايع آسمانى است ، كه به يقين تو از جملهء فرستادگان خدا به سوى انسان‌ها از زمان بعثت تا انقراض نسل آنها هستى . تو بر راهى مستقيم كه توحيد و راه علوم شريعت و معارف عقلى است و بندگان را از گمراهى به سرحد هدايت مىرساند هستى . يا تو از جملهء پيامبران مرسلى كه همه بر طريق مستقيم بودند . و اين كتابى است فروفرستاده از جانب خداى مقتدر و مهربان ( مهرش علت نزول و قدرتش ضامن اجراست ) . اين كتاب نازل شده تا قومى را كه پدرانشان از زمان عيسى يا ابراهيم بيم داده نشده‌اند - از اين رو از حقايق دينى غافل‌اند - بيم دهى و انذار نمايى . يا بيم دهى آنان را كه پدرانشان انذار شده‌اند ؛ ولى به آن انذارها توجهى نكرده و ترتيب اثر ندادند ، پس آنها از صراط مستقيم غافل‌اند . ( آيه 7 ) ( لَقَدْ حَقَّ الْقَوْلُ عَلَى أَكْثَرِهِمْ فَهُمْ لَايُؤْمِنُونَ ) تفسير : بى ترديد بر بيشتر آنان گفتار ( خدا مندرج در لوح محفوظ كه جهنم جايگاه آنهاست ) ثابت و محقّق شده است ؛ از اين رو ديگر ايمان نمىآورند ، يعنى چون كفر و عناد و لجاج خود را ادامه مىدهند پس ايمان نخواهند آورد و با كفر به جهنّم خواهند رفت .