حاصل آيهء شريفه آن كه اوّل پيغمبران را فرستاديم تا ايشان را به حق دعوت نمودند و از عذاب ترسانيدند ، و چون تصديق ننمودند ، مستحق عقوبت گشتند ، و ما ستمكار نيستيم كه قبل از انذار و اتمام حجّت ، كسى را عذاب كنيم . تبصره : يكى از معتقدات شيعهء اثنى عشريه آن است كه : صدور ظلم از خداى تعالى محال است ؛ زيرا ظلم قبيح است و ذات سبحانى ، منزّه و مبرّا از انجام قبايح باشد ، و نيز داعى به آن يا حاجت است يا جهل ، و آن دو در خداى تعالى محال است . [ توهين مشركان به قرآن ] ( آيهء 210 ) ( وَ مَا تَنَزَّلَتْ بِهِ الشَّيطِينُ ) تفسير : در بعضى تفاسير مذكور است كه مشركان قريش به مقام رسالت جسارت نموده گفتند : پيغمبر كاهن است و شياطين قرآن را به او القا نمايند ! آيهء شريفه نازل شد : و شياطين و جنّيان ، قرآن را بر پيامبر نازل نكرده‌اند . ( آيهء 211 ) ( وَ مَا يَنم‌بَغِى لَهُمْ وَ مَا يَسْتَطِيعُونَ ) تفسير : و فرود آوردن قرآن ، سزاوار و شايسته شياطين نباشد و نتوانند و بر آن قادر نباشند . قرآن مجيد معجزه است و خداوند آن را از تلبيس مبطلين و تدليس شياطين حفظ فرمايد تا اعجاز آن ثابت ، و صدق رسالت آورندهء آن محقّق گردد . ( آيهء 212 ) ( إِنَّهُمْ عَنِ السَّمْعِ لَمَعْزُولُونَ )