فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُكَ عَلَيْهِمْ حَسَرَ تٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِيمُ بِمَا يَصْنَعُونَ : پس مبادا جانت براى آنها به خاطر حسرت‌ها و تأثر از بين برود كه خدا به آنچه انجام مىدهند داناست و ايشان را به عدل و فضل خود جزا و سزا خواهد داد . [ برهانى بر مبدأ و معاد ] ( آيه 9 ) ( وَ اللَّهُ الَّذِى أَرْسَلَ الرّيحَ فَتُثِيرُ سَحَابًا فَسُقْنهُ إِلَى بَلَدٍ مَّيّتٍ فَأَحْيَيْنَا بِهِ الْأَرْضَ بَعْدَ مَوْتِهَا كَذَ لِك‌َالنُّشُورُ ) لغت : تثير مضارع از باب افعال ، و إثاره به معنى برانگيختن است . سقنا فعل ماضى از مادهء سوق و آن به معنى راندن است . تفسير : خداى به حق ، آن ذاتى است كه بادها را روانه كرد ، پس آنها پيوسته ابرى را بر مىانگيزند و ما آن ابر را به سوى زمين مرده و افسرده كه مواد گياهى آن خشكيده است سوق داديم و بدان وسيله آن زمين را پس از مرگش زنده كرديم و بذرهاى گوناگون گياهى را حيات بخشيديم . رستاخيز و معاد هم اين گونه است ؛ ذرات بدن‌هاى متلاشى شده در خاك را حركت داده به هم متصل كرده و زنده خواهيم كرد . تبصره : آيهء شريفه برهان مبدأ و معاد را بيان فرمايد بدين بيان : اما مبدأ : مشاهده مىشود ايام زمستان زمين ، مرده و افسرده است و آثارى ندارد ، و خداى تعالى به سبب باران آن را زنده فرمايد كه سبز و خرم و با طراوت و نضارت شده آثار قدرت و وحدانيت او را هويدا سازد . هر گياهى كه از زمين رويد * وَحْدَهُ لا شَريك له گويد اما معاد : احياء زمين بعد از مردنش براى عاقل فطن برهانى است بر قدرت تامّهء الهيه بر احياء مردگان از قبرها براى رسيدن به جزاى اعمال .