پسنديده و خالص به جا آوردند براى ايشان آمرزش گناهان و پاداشى بزرگ ؛ يعنى ثواب ابدى و نعمت هميشگى بهشتى است . [ تأسف بر حال گمراهان ممنوع ! ] ( آيه 8 ) ( أَفَمَن زُيّنَ لَه‌ُو سُوءُ عَمَلِه‌ِى فَرَءَاهُ حَسَنًا فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ فَلَا تَذْهَبْ نَفْسُك‌َعَلَيْهِمْ حَسَرَ تٍ إِنَّ اللَّهَ عَلِيم‌ُم بِمَا يَصْنَعُونَ ) اعراب و لغت : حسرات جمع حسرت به معنى غم و غمگين بودن است . و حسرات منصوب است ، براى آن كه يا مفعول مطلق فعل مقدَّر ، و يا مفعول له تذهب است . تفسير : پس آيا كسى كه عمل‌هاى زشتش براى او آراسته شده است پس آنها را زيبا مىبيند ، مانند مؤمن حقيقت‌بين است ؟ ! ( استفهام انكارى است ) يعنى مساوى و برابر نيستند . چون در آيات شريفه قرآن اعتبار به عموم لفظ است نه خصوص مورد ، پس شامل مىشود مردم هر عصر و زمان را ؛ چنانچه در عصر حاضر نيز مشاهده مىشود كه بسيارى از مردم اعمال قبيحه و شنيعهء خود را پسنديده دانسته از ارتكاب آن پروا ندارند . فَإِنَّ اللَّهَ يُضِلُّ مَن يَشَآءُ وَ يَهْدِى مَن يَشَآءُ : اين دو گروه با هم مساوى نيستند ؛ زيرا خداوند پس از دعوت بشر و اتمام حجّت ، هر كس را بخواهد در گمراهى وا مىنهد و هر كس را بخواهد رهنمون مىشود .